l3 Sl'I.PIClAE CALENI SATIRA 



Vili, V. 26. 



'? 



Von. el Junlina: "et immota secum virlute facessU ì) .f&rm. fatiscit a celeris conira 

 senlenliani usurpatum. Faliscere osi deficere; verum Sulpicia ail Romaiios orbe lor- 

 rarum subaclo ad lejres ferendas el humaniores arles colendas alacrem inlegrumque 

 animum appulisse ; ideo non defecere. Scriplurain principis edilionis reslitui: viclor in 

 certamine olimpico, quum sine aemulo restel, faligalus quideni sed immota virlute e 

 stadio facessit, discrdii, abit. Heinsio, Franckenio, aliisque siispeclum esl illud scam; 

 alter conjecil smiio, alter segnis: conira senlenliam acque ac faliscil. Reposui : sems. 



IX, V. 32. 



Libri edili: « Stabalin liis » . Praeposilio in paruni hic convenil: Roma s<ata< bis, 

 propter haec. Sic Ennius « moribus anliquis res stai Romana virisque ». Livius Vili, 

 7: « Disciplinam mililarcm qua slelit ad hanc diem Romana res, solvisli ». Bur- 

 mannus confeceral: Stabat enim liis, nequc enim etc. Geminala vox non placet. Scripsi: 

 Stabal et liis. Parlicula empbasim quamdam habcl. 



X, V. 3o, 36. 



Veli. Edd. « Nunc igitur qui res Romaiias infcial inler Non trabe eie. ». Agitalissimus 



locus adhuc Oedipum suum quaerit. Boxhornius ail Domilianum el venlrem obesum 



et gibbam habuisse, banc quidem majorem ; qua de re illum in lerram non per Irabeni 



(venlrem?) prolabi, sed per lergum. Salis inficcle Barthius Irabem prò parte qua 



viri sumus accipil, alque explical imperatorcm non parlu (sic) prodilum, sed postica 



parte ejeclum. Laboriosa et nauseosa divinatio. Cannegilerus lifiri prolapsus legebat, 



Barlhii inlerpretalionem relinens quoad Irabem. Ludovicus Canal, qui ilalicis iisdemque 



expolilis versibus saliram convertii, trabem eodem sensu, /crjwm prò gibba inlelligit: 



Ed or lui che di Roma il fren corregge, 

 Cui cadde il dorso, non la verga. 



Obscure et conira hisloriam., quia gibbosum fuisse Domilianum omnino falsum esl: 

 « Statura fuit procera (scribil Suetonius\ vullu modesto ruborisque pieno, grandibus 

 » oculis, verum acie hcbeliore; praelerea pulcrr el decens, maxime in juventa, et 

 » quidem lolo corpore, exceplis pedibus, quorum digilos reslrictiores habebat; poslea 

 » calvitio quoque dcformis el obesitale vcnlris et crurum gracililale, quae lamen ei 

 » valetudine lunga remacruerunl » {Dom. 23). Habcmus igitur hominem pulcrum, de- 

 cKiitem loto corpore, nisi quod venlrem obesum gererel. Profeclo lumorem dorso non 

 praelerniisisset, qui pedum digilos reslrictiores descripsil. Interpretes el criticos in 

 errorem duxil somnium quoddam imperaloris, quod idem Suetonius narrai:» Scmniasse 

 » gibbam sibi, pone cervicem, aureani enalam, prò certoque btibuisse bealiorem post 

 » se laeliorenique portendi reipublicae statum » (Loc. cil. ). Ex quo aperlum eril male 

 lergum prò gibba explicari. Praelerea nego in Irabe lalere obscenum sensum, qui 



