20 SULPICIAE CALENI SATIRA 



quaio carminis audorcm vel ignoraiilia vcl memoriae lapsu ab liislorica veniale 

 (lescivissc credere nolim. Dicendum polius forcl scienter el jure quodam suo poetam 

 Capitolino cognomine Dictalorem donasse qui arcem el urbem liberaveral, quique 

 ludos Capilolinos insliluit (Livius V, 50). Ulcus lanien in to Ensibns lalere vix du- 

 bito, Livii narrationem conferens ; nam Galli, Camilli advenlu, arma capiunl, iraque 

 magis quam consibo in llomanos incurrunt (Lib. V, 49). linde Schwarlius conjecerat 

 lancibiis; sed sequilur Irutina. Mihi Palavinus hisloricus emendalionem paralam 

 exhibere videlur, qui narrai Camillum intervenisse poslquam inter Q. Sulpicium 

 tribunura mililura el Brennum res Iransacla forel « ut mille pondo auri praelium 

 » populi gentibus mox imperaluris factum ... Sed Diique el bomines prohibuere 

 » redemptos vivere Romanos; nam sorte quadam priusquam infanda merces perfice- 

 » relur per altercationem nondum omni auro adpenso, Dictator intervenit; aufer- 

 » rique aurum de medio el Galios subraoveri jussit » (Lib. V, 49). Igilur advenlanle 

 Camillo, Galli aurum el pondera relinquenles, discesserunt. Reposui: Nunc Capitolinis, 

 veluli turbante Camillo, Censibus eie. integra bislorica veritate. — Vilhosio ceìisibus 

 debelur. 



XIII, V. 13. 



Libri omnes: palare senes. Palare c&l palis fulcire: viles palamus. Ilic metri jussu 

 usurpalur prò palari , idest bue el illuc vagari , quod bue usque unicum hujus verbi 

 ita usurpali exemplum esset; sed Glossae veteres vulgarem ejus usura testar! videnlur 

 apud Mai Class. Aucl. T. 8, p. 418: « Palo, vagare, unde Prudenlius in libro conlra 

 » hereses praesens participium ait : palantes geminos fuga separai ». Et pag. 471 : 

 « Palare, vagare , errare » . 



XIV, V. 48-oO. 



A vulgata inlerpunclione el interpretalione discedo. In Vell.Edd. ita dislinguilur: 



Ceteraque illa manus bello facunda secundo 

 Quos inter Prisci seiitentia dia Catonis 

 Scire Deos magni fecisset utrumne secundis 

 Aut magis adversis starei Romana propago. 



Recentiores prò sere Deos reposuerunl scire adeo. Sentenlia forel: Ergo crravil 

 Publius Scipio Aemilianus qui Numantiam et Carlhaginem delevit, quique Panaelium 

 et magistrum el familiarem domi mililiaeque babuil; erravi! pariler celerà clarissi- 

 uiorum virorum manus qui secundo bello punico eloquentiam excolucrunl; inter quos 

 M. Porcius Calo tanti existimaveral cognoscere utrum potenlia Romana tulior fuissel 

 prospera aut adversa fortuna. AdJunl interpretes, postrema haec verba respicere 

 consulla in Senatu habila de Carlhaginis excidio; Tum enim Calo (scribit Florus) 

 enexpiabili odio delendam esse Africanam urbera pronunciabat ; conlra Scipio 

 Nasica servandam, ne, metu ablato aemulae, luxuriari felicilas reipublicae inci- 

 peret. Fiori igilur testimonio, ni fallor, Scipio Nasica, non M. Porcius Calo for- 

 tunam secundam pcrtimescebal. Sed Censor in oralione prò Rhodiensibus longe 



