Il8 PSALTERII COPTO-THEBANl SPECIMEN 



ptione Memphiticorum defungeretur, maximam autem ingentis voluminis 

 partem recensendis, simulque evulgandis Sahidicis impleret, quibus maiora 

 subsidia huius dialecti studiosis suppeditaret. 



Sed cum nomino Codices Sahidicos, nemo cogitet de iuslorum volu- 

 minum libris. Hi enim perpauci apparent; potius animo sibi fingat anti- 

 quorum voluminum male mulcatas reliquias, quas prò diversa librariorum 

 manu Zoèga distinxit, ut tot codices adnumeraret, quot librarii extiterant. 

 Sane ex duobus et triginta Veteris Testamenti codicibus, vix octo exce- 

 dunt numerum foliorum novem, et sex unico tantum superstiti folio vitan» 

 et noraen debent. Quid enim plerisque contingere potuerit, unius Sahidicj 

 historia moneat. En membranarum venatores sacra coenobii Kennadiensis 

 rudera scrutantes, pauca ex plurimis, quibus codex quidam antiquissimus 

 constiterat, sparsa folia diversis temporibus cfìfodiunt, eaque per Europam 

 dissipane In ilio sanctorum martyrum agones describebantur. lam septem 

 ex eo folia, quae fragmentum vitae sancti Coluthi referunt, coniunguntur 

 in aedibus Borgianis; ea Georgius vulgavit. Aliquot post annos duo alia 

 ex uno eodemque codice, eademque vita ab Aegypto illis accedunt; novam 

 Georgius parai editionem. Sed qui nam Coluthus, et cujas? silebant folia; 

 midtum igitur de eo, et ingeniose Gardinalis Borgia disputavit. Unum 

 denique illius codicis folium, is, qui mihi fuit carissimus, detexit in ma- 

 xima Parisiensi bibliotheca delitescens, in quo martyris genus, aetas, ac 

 vitae institutum declarantur. In tam misera codicum conditione satis esse 

 duxerunt duo clarissimi viri, si unius martyris cerlamina, interiecto tem- 

 pore, edidissent, cum reliquorum vitae exciderint. 



]Nil igitur mirum , si psalterium Copto- Memphiticum pluries ad varia 

 exemplaria editum fuerit, atque adliuc Thebanum desideretur. Revera 

 Memphiticum Romae primum praelis mandavit Raphael Tuckius, episcopus 

 Coptus, qui tamen nonnisi liturgico usu exsoletam linguam callebat, atque 

 ab omni scito cullu, quod ad grammaticam spectat, longissime aberat; 

 hic vulgarem ecclesiae suae textum exhibuit cum typorum erratis. Quae 

 editio rursus excusa est cura Anghcorum sodalium de sacris libris propa- 

 gandis ; maiora etiam sunt admissa scripturae menda. Semel atque iterum 

 editum opus Ludovicus Idelerus, philosophiae doctor Berolini, ad duos 

 codices in ea urbe asservatos emendare , ac nonnullis Lacrozii animadver- 

 sionibus locupletare aggressus est; primus criticam textus Memphitici re- 

 censionem in lucem emisit. Sed eam omnino improbans Schwartzius, litte- 

 rarum universitatis Berolinensis doctor, qui in tractandis rebus Aegyptiis 



