120 PSAI.TERII COPTO-THEBANI SPECIMEN 



Donum hoc praeclarum Amadeus Peyronus a solertissimo rerum Aegy- 

 ptiacarum conquisitore Drovettio acceperat. Cum vero (ut singula de codice 

 moneam) prò suo in Bibliothecam Taurinensis Athenaei studio , cui nihii 

 meum concedere profiteor, mentionem iniecisset de codice illuc tandem 

 transferendo , mox equidem , quod ipse in animo habuerat , exequar. 

 Hinc codicem Taurinensem in titulo adpellavi. 



Interea alterum erat illius mandatuni , cui obtemperarem ; auctor enim 

 mihi fuerat, ut Psalterii Thebani specimen, cuius materiam satis uberem 

 hic codex singularis praebet, criticis animadversionibus instructum evul- 

 garem, pollicitus, si fecissem, se editionem meam adornaturum esse quodam 

 suo scripto de nova copticae linguae orthographia a Schwartzio excogi- 

 tata. Quod argumentum ad Sahidicam Psalmorum recensionem omnino 

 pertinet; quem enim modum intercidendi vocabula Doctor Berolinensis 

 iam diu proposuerat primum adhibuit in Psalmis Memphiticis describendis , 

 cum quibus iuvat nostros conferre. 



Haud facile editoris munus, cum a tanto viro esset impositum, laetus 

 suscepi, ea tamen conditione, si magister suis consiliis, critico acumine 

 ac penitissima linguae familiaritate adesset conatibus meis. Benevole adfuit; 

 sed nutu Dei tamdiu non adfuit, ut et meum opus ad fmem perductum 

 esset, et ipse suum ex complurimis schedis, quibus id commiserat, extri- 

 catum rescribere potuisset. 



Quid igitur ipse egerim, post quam maximo, quod speraveram, sub- 

 sidio fui destitutus, imo qua religione desideratissimi viri iussa implere 

 conatus sim, quid, et ipsius et meis rationibus consulens, in posthuma 

 illius de Schwartzio scriptura adhuc perficiendum habuerim, paucis aperiam. 



Huiusmodi Psalmorum recensionem comparaturus non idem omnino, 

 quod in Memphiticis edendis sibi Schwartzius proposuerat, propositum 

 mihi fuit, ncque ideo iter, quod ille sibi muniverat, secutus sum, non 

 modo, quod ad copticam orthographiam, sed etiam ad artem criticam 

 pertinet. Nani doctus vir praesensum esse duxit septuaginta sacrorum 

 librorum interpretes, ex quibus coptica versio prodiit, mordicus adhaesisse 

 veritati hebraicae. feline quoties codices Mempliitici inter se dissiderent 

 ad hebraicum textum confugiendum esse statuit. Copticas igitur lectiones 

 cum lectionibus graecis, quae in duobus codicibus, Alexandrino nempe et 

 Vaticano, reperiuntur, comparavit. Eam lectionem textui coptico inse- 

 rendam esse decrevit, cuius causarli, uti ipse habet, simul graeci psalnii 

 et hebraici agant. Si vero dillerant, hebraicam semper elegit. Huc etiam 



