EDITVM A BERNARDINO PEYRONO 131 



spectans, si iussisset exemplar sacrum , additamenta expunxit, defectus inte- 

 gravit, quaedam etiam licenter addidit. Nimirum eximius ille philologus 

 optimum Ecclesiae Aegyptiae textum constituere studuit ipse. Sed ecquis 

 neget, lectiones quasdam coplicas vel a sacro cxemplari discedentes, ac 

 additamenta et lacunas tribuendas esse Aegyptiae codicum familiae, eaque 

 notam propriam et generi alexandrino peculiareni exhibere? Jam si quis 

 ea dirimat, necessario characterem generis dirimit. 



Contra, non equidem in germanam primigeniae versionis grecae lectio- 

 nem inquiro. Constat enini cito fiiisse corruptani; constai primis Ecclesiae 

 saeculis, Origenem, Eusebium, Hesychium, Lucianum, Hieronymum alios- 

 que doctos viros ila elaborasse, ut damna progressi! temporis in eam 

 translationem aliata resarcirent, ac prò se quisque suam ederet recen- 

 sionem niendis expurgatam; constat demum huiusmodi recensiones alias 

 ab aliis saepe discedere. Quod praecipue de Psalmis factum fuit, eo quod 

 et huius libri minus facilis sit interpretatio , et minus idoneus antiquis- 

 simus interpres graecus extiterit. Nulli sunt codices, qui tertium Ecclesiae 

 saeculum superent, adeoque nostri libri, qui aetatem tulerunt, nihil aliud 

 suol, quam textus variarum lectionuni. Quaproter in eo fui, ut super- 

 stites, si fieri potest, in antiquas familias dispescam. 



lani vero post quam Griesbachii, Hughii, Scholzii aliorumque studiis 

 statutum fuit, codices non esse numerandos, sed in familias digerendos, 

 critici sacri niliil prius habuisse videntur, quam ut decernerent, in quam- 

 nam quisque familiam esset referendus. Consilio subtiliter excogitalo parem 

 non respondisse exitum, vel inde palei, quod dodi viri in diversa abeuntes, 

 alii duas, alii plures familias conslituendas esse conlenderint. 



Nam ex intima conditione textus graeci, uti nunc se se habet, aul ex 

 argumentis externis loci, in quo fuerit codex seu scriptus, seu redemptus, 

 stirps probabiliter arguì nequit. Sed si quae lux in hac inquisitione atful- 

 gere potest, eam exoriri necesse est a copticis litteris. Enim vero cum 

 familiae prò variis orbis regionibus sunt distinguendae, ut alia dicatur 

 Gonstanlinopolilana, alia Palaestinensis, alia Alexandrina, nemo dubita- 

 verit, quin coptica versio pertineat ad recensionem Alexandrinam. 



Tum secum rependens maximam illius antiquilatem, qua omnium grae- 

 corum codicum, qui in Europa celebranlur, aetatem superai, facile quisque 

 Aegyptium textum prò archelypo habebil, quoties de cognatione Alexandrina 

 graecorum codicum sententiam feral. Quod si Memphitico textui accedal 

 Thebani auctoritas in quadam lectione statuenda, iam a coniectura ad 

 Serie IL Tom. XXVIII. i6 



