laG PSALTERII COPTO-THEBANI SPECIMEN 



CI. vir praelationem sui psalterii bisce verbis exorditur: « Facile mirum 

 » alieni videri posset, cur, non ita multis abbine annis Psalterio Copto- 

 » Memphitieo ab Idelero defuncto in liicem edito, equidem ad eundem 

 » librum emittendum me accinxerim. Quod consiHum, utpote a me im- 

 » portane captum perstringerent potissimmii ii, quos non fngit, quam 

 )) bonorificis verbis islius psalterii mentionem fecerit vir de literis Coplicis 

 » egregie meritus Peyron. Veruni enim vero, viri excellentissimi pace 

 » dixerim, primoribus labris dumtaxat Ideleri librum necesse est gustaverit. 

 » Qua de re, quam poterò, paucissima .... verba faciam ». Hisce prae- 

 missis, demonstrare satagit Idelerum ne faciliora quideni linguae copticae 

 satis callidsse , nedum interiora ac recondita eius perspexisse (pag. in); 

 vitia ne tironibus quidem condonanda prò vero vendidisse tranquilla 

 fronte (pag. xxiv); in diiudicandis subsidiis , quibus usus est , multa falsa 

 veris immiscuisse (pag. v); ita ut eius diiudicatio quasi venti ludibrium 

 ageretur { pag. xxi). Tandem postquani de Ideleri inscitia conquestus esset, 

 subdit: 3Iihi tristius incumbit officium quam exigua fide quantaque levi- 

 tate subsidiis usus sit declarandi (pag. xxv); concludens declarat Idelerum 

 multa levitatis malaeque fidei documenta dedisse. Schvvartzius promiserat, 

 se de Idelero paucissima dicturum esse, ne accusator videretur; equidem 

 vereor, ne suam temperantiam ac lenitatem lectoribus persuaserit. 



Quod ad me attinet, fateor me, vix accepto libro ad me benevole 

 misso ab Idelero, maxima laetitia alFectum fliisse, cjuippe qui confidebam, 

 psalterium memphiticum boni Tukii superatum fuisse a Doctore Beroli- 

 nensis Academiae. Librum cursim ac properanter, uti solemus omnes, 

 pervolutavi; persuasum enim habemus , auctores a nobis non postulare, 

 ut, postliabitis studiis quae persequimur, mentem ac censorium iudicium 

 in oblato libro defigamus. Pervolutans librum incidi in quaedam errata, 

 quae incuriae correctoris facile tribuebam; tum in extrema paginarum 

 ora videns varios codices fuisse collatos , salutabam primam Psalterii cri- 

 ticam editionem, quin expenderem lectionem selectam. Cum nihil inve- 

 nissem, quod culpandum mihi videretur ac tironem proderet, inurbanus 

 fuissem nedum iniquus, si gratias Idelero relaturus eum non salutassem 

 appellans linguae peritum nec non accuratum CO. Me ne duarum harum 

 vocum poenitere debebit? Dolco quam maxime eas in causa fuisse, cur 

 demortuus editor panilo acerbius ignorantiae ac malae fidei fuerit accu- 



(1) Gramm. Copi. Praef. , pag. xviil in notis. 



