EDITVM A BERNARDINO PEYRONO I27 



satus, at gaudeo, mea causa, in lucem venisse novum Psalterium Mem- 

 phiticum priori anteferendum. 



Dimi liane laudeni sincere tribuo niemoriae Schwartzii ininialura morte 

 ftinctij eo eliam specto, ut vicissim gratias ei referam, qui de mcis co- 

 pticis studiis pronunciaturus dixit ea longe abesse a levitate Ideleri. Sed 

 multa sunt, in quibus me voluisset aut anipliorem, aut diligenliorem. 



In primis ait, me negligenter tractasse dialectuui memphiticam, cum 

 totus essem in sahidica enucleanda. Dicam quod res est. Unicum quod 

 extabat Lexicon copticum Lacrozii constabat pagellis ducenlis, ex quibus 

 solae deceni et septem universam thebanarum vocuni gazam exhibebant; 

 provincia igitur memphilica iam fuerat Lacrozii aliorumque pedibus pressa. 

 At, cura thebana dialectus desideraret Lexicon, quod salteni par mem- 

 pliitico cum eo in sororiam societatem veniret, sperabam fore, ut ego 

 sahidicam provinciam quasi inexploratam ingressus, eamque studiose pera- 

 grans, aliquando, favente Deo, dicere cum Horatio possem : Libera per 

 'vacuiun posai vestigia princeps. Luserit me insania allbctandi principatum 

 superioris Aegypti, at insania erat amabilis. Haud tamen omnino neglexi 

 memphiticos libios, sed eos, qui mihi spem facerent novai'um vocum, 

 aut integros aut selectis in locis expilavi; contra renui tempus deterere in 

 legendis libris rituum ac piarum seu precum seu exhortationum, qui 

 eamdem vocabulorum crambera recoquere solebant. 



Sed, ne varia eaque minuta errala persequar, quae mihi esprobravit 

 Bei'olinensis Doctor, generatim dicam, fere omnia inter nos dissidia ma- 

 nasse ex diverso scopo, quem uterque sibi proposuerat. In praefatione 

 tum Lexici tum Grammaticae professus sum, me eo spoetare , ut germanam 

 linguae copticae constitutionem ex intimis eius visceribus expromerem , 

 inquirens in eas origines, quae certuni fundamentum haberent in gram- 

 matica et analogia sermonis. Quare vocabula quaeque ad suas radices 

 revocavi; litteras vocales indicavi, quae ad radicem pertinerent vel secus, 

 primas admisi, alteras reieci; tres dialectos coniunxi in primigenio typo; 

 permutationes lilterarum constitui tamquam clavem dialectorum. Ilaec 

 omnia perfeci ut certa fundamenta et subsidia offerrem philologis, qui ex 

 novissimo sermone Coptorum assurgere contenderent ad linguani Pliarao- 

 num hieroglypliicis aenigmatibus expressam assequendam. 



Contra Schwartzius meis radicibus ac mea clave haud contentus coepit 

 altiores ac reniotiores origines spedare, sive assurgendo ad primaevum 

 Aegyptiorum sermonem, quem ex monumentis hieroglyphicis extricavit 



