l36 PSALTERII COPTO-THEBANI SPECIMEN 



atque immutatae vicissim adhaerescunt, consulendus est ususpopuli, quem 

 penes, ubi fert axioma Horatii, arbitrium est, et ius, et norma loquendi. 



Atqui populus aegyptius quavis aetate abhorruit a lege schwartziana. 

 Verum hanc nostrani orthographiam , quam ille impugnandam suscepit , 

 nos accepimus a primis Europae philologis , qui cuna animum appulissent 

 ad linguam copticam perdiscendam , non dubitarunt in formandis voca- 

 bulis sequi auctointalem monachorum , a quibus instituebantur. Per- 

 suasum enim habebant monachos , qui quotidie sacris operantes coptica 

 liturgia utebantur, accepisse a maioi-ibus, ac servasse modum intercidendi 

 vocabula. Nostrani orthographiam praeseferunt codices coptici, qui primi 

 coeperunt per vacua spatia significare vocabulorum distinctionem , quam 

 papyri anliquiores innuebant ope apostrophi. Cum vero nostra aetate 

 Champollionius febeissime solvisset aenigma Sphingis, in tuto posuit co- 

 pticam hnguam haud diferre a natura linguae Pharaonum, ac in utraque 

 parem esse rationem for mandi vocabula. Nam , quamvis signa hieroglyphica 

 continenti serie pingerentur, calligraphi tamen curabant ita illa supra, 

 infra, circa nucleum potioris radicis disponere, ut unicam concinnam 

 figuram exhiberent, quae vocabuli unitatem testaretur. Eo etiam spectabant 

 characteres, (\\xos Chami^oWionms Jigurativos appellavit; hi enim monent 

 praecedentia signa phonetica in unicum vocabulum esse contrahenda. Scilicet 

 doctrina hieroglyphica evincit articulos ne, Te, ne cum sequentibus sub- 

 stantivis esse compingendos ; verba auxiliaria ep facere, zr sumere, qi 

 attollere, -f dare, aliaque cum sequentibus nominibus unicum componere 

 verbum, zrKSd vindicare , qrdgoJiA ingemiscere , "fgice vexare; integras 

 radices cufn devotus , ed addictus , ìxó.\ vel juiei avians , Aiec genitus, 

 aliasque suffixas nominibus deorum dedisse nomina appellativa liominum, 

 utique non discerpenda. Ipsa stele taurinensis nos docet, Aegyptios non 

 reformidasse sesquipedalem vocem Amonrasonter , quam Schwartzius in 

 quatuor membra discerptam voluisset. 



Quae cum ita sint , saepe miratus sum Schwartzium , virum coptice 

 et hieroglyphice oppido doctum ausum fuisse, eam orthographiam commi- 

 nisci, quae non modo cum natura mentis humanae, uti monuimus, sed 

 cum usu populi tum Pharaonici, tum Coptici, aperte pugnabat. 



