EDITVM A BERNARDINO PEYRONO 1 83 



ANIMADVERSIONES 



Ad Psalmum III. 



f^ers. 2. — In hoc Psalnio Hebraica veritas tei' hal)et vocaijuliim "70. 

 Noster et Sinaiticus bis tantum ^£a(^aXf;.a , quod Memphiticus omisit. In 

 Psalmo sequenti idem vocabulum bis legitur in Hebraico ; bis etiam in 

 nostro et Sinaitico^ sed transpositum; in Memphitico omnino, uti semper, 

 desidera tur. Vox Tq'D , a septuaginta interpretibus graece reddita §id'Lx).iJ.(x , 

 cum esset mera nota musica, quae in recitatione liturgica piane omittebatur, 

 facile etiam aut transposita aut neglecta , aut semper repudiata fuit sive 

 ab interpretibus, sive a librariis, uti vox nihili. Codices, qui eam perpetuo 

 repudiant , mihi videntur exarati ad solum usum liturgicum ; huiusmodi 

 sunt codices Memphitici; quibus usi sunt Idelerus et Schwartzius editores 

 Psalterii. 



F'ers. 3. — Tukius atque Idelerus Memphitice ediderant rieoK ne 

 ridpeqcyonT epoK. Schwartzius duos codices Berolinenses secutus praetulit 

 lectionem epoq, quam in nota unice esse veram contendit. At menda 

 laborai-e evincit syntaxis verl)i cyon , eiusque derivati [leqcyon , de qua 

 vide Lexicon Peyroni. Porro hic nonien peqcyon pertinet ad rìeoK tu 

 susdipiens Ubi. Recte Thebanus noster haljet e|>OK. Lectto codicum 

 Berolinensium prodit amanuenses syntaxeos ignaros. 



Ibidem. — Memphiticus n(Jicr elevatio. Noster 6T2srce proprior participio 

 graeco ùs^/wy. 



Pers. 5. — Noster et Memphiticus habent i'/cl) èi cum Alexandrino et 

 Complutensi. 



