270 



Inter ceteros autem, qui aut nostra aetate, aiit paullo 

 superiore memoria Plautinum hunc locum mendis omnibus 

 expurgalum ex Mureti coniectura evulgarunt, iuvat me- 

 morare Fridericum Henricum Bothium, cuius curis Sar- 

 sinatis Comoediae prodierunt Berolini anno m.dccc.ix, 

 quemque Carolus Boucheronus, magister meus, criticum 

 cum paucis eximium appellare non dubitavit (1). Bothias, 

 inquam, prò voce misera posuit adverbium misere, 

 quod Plautus passim , Terentius, Horalius aliique optimae 

 notae scriptores usurparunt prò eo quod est multum. 

 Item omisit particulam et, quae versui pariter et sen- 

 tentiae officit, postremo fra tre m in fartum aptissime 

 converlens , nativam Plautino buie versui formam re- 

 stituit (2): 



Quae misere gestit fartum facere ex hostibus. 



Quo facto ex allatis quatuor versibus verissimus hic 

 sensus eruitur : 



Imperciocché io voglio consolare questa mia spada, affinchè 

 non si lamenti e non si scoraggisca , perchè da lungo tempo 

 io la porto al fianco inoperosa; quando essa ha una matta 

 voglia di far salsiccia dei nemici. 



Postquam, tot sapientum virorum et Bothii praesertim 



(1) Vide elegantem praefationem , quam Carolus Boucheronus 

 praeposuit Phuitinae editioni Taurinensi an. mdccgxxii. Iluic magi- 

 stri mei iudicio suffragatur AEm. Benoist, amicus meus doclissi-' 



mus, qui Bothium appellai le plus wcjénieux peul-éire des 



criliqucs {VÌViUie, Morceaux choisis, pag. ix). 



(2) Bothium et ipso secutus sum in editione Militis Gloriosi. 

 Vide volumen, cui litulus: M. Accii Plauti Comoediae cum 

 adnotation ibus et Cbmmentariis Thomae Vallaurii. 

 Augustae Taurinorum ex officina Begia I. B, Faraviae 

 et socior., an. mdccclxxu, in-8° gr. di pag. 570. 



