274 . 



quamque graphice gloriosi mililis ingenium et mores de- 

 pingat. Profecto machaera talis ac tanti bellatoris satis 

 non habuisset homines ferire, interficere; ipsa gestii mi- 

 nutatim hostes concidere [far salsiccia dei nemici). Verum 

 haec argumenta, quae dcprompta ex legibus iiatiirae, ex 

 philosophia, ex intimis coraicae artis ralionibus nos italos 

 idiotas (1) permovent , iiihil sane moralur homo germa- 

 nus, ingeniosus atque intelligeus. Pro eo quod est f al- 

 luni facere ex hoslibus, audacter reponil s tragem 

 face re ex b osti bus, et magnificc per ora nostra in- 

 cedens, Plautinum versum temere viliatum, omnibus lae- 

 titiis nobis obtrudit. 



Hactenus , coUegae sapientissimi, illa mihi videor in 

 medium attulisse , quae valeant in partes raeas ducere 

 homines doctos et Plaulinae rationis apprime peritos , 

 nedum quemHbet ex huius comoediae lectoribus, qui res 

 soleat ex aequo et acri quodam iudicio aestimare. Sed 

 alia sunt, eademque multo graviora , quae sententiam 

 meam adversus Ritschelium tuentur, quaeque vestrum iu- 

 dicium exposcunt. 



Docent critici acutiores, in vetustissimis Roraanorum 

 codicibus cmendandis maximam vim popsidere intelligens 

 illud indicium , quo! quis ex longo et penitissimo latini 

 sermonis studio arripuerit. Qui videlicet in romanis scri- 

 ptoribus pervolutandis plurimum fuerit, illam iudicandi 

 facultatem acquirit, qua, nibil ferme sentiens, ex duabus 

 aut plurimis locutionibus potiorem eligit ; adeo teretes 



(I) Ritschelius, in quadam sua praefatione, in me acerrime in- 

 vehitur, propterea quod Plauto germanum nomen suum adserere 

 sum, conatus. Ilic autem Hitscheliaiia maledicta in medium non 

 afferò, quae hominem produnt in verba proiectum, cui neque mo- 

 destia negus modus contentionis esse consuevit 



