275 



sibi fìngil aures ao religiosas , ut statim animarlvertat, 

 utrum aliqua scribejiQi ratio ex certi cuiiisdam scriptoris 

 ingenio fluxcrit iiecne ; utrum ad hanc , an ad illam 

 aetatem pertineat. Hoc sane contigisse videmus praestan- 

 tissimis criticis, qui patrum memoria non ante se ad 

 emendandos codices conferebant, quam perlectis studio- 

 sius latinis scriptoribus , romani ingenii solidam et ex- 

 pressam effigiem tenerent. Ego autem miror, Fridericum 

 Ritsclielium , qui legibas commenlicii cuiusdam metri 

 tantum tribuit, ut saepissime ansam inde quaerat Plau- 

 tini versus ad arbitrium silura re'exendi, nunquam ferme 

 circunippicore quii scriptoris ingeniura, locus, tempus, 

 loquentium moies poslul.jut; praesertim vero quid latini 

 sermonis proprietas et eleganlia rcquirant. Quae quidem 

 paullisper modo considerans, nullo labore intellexisset , 

 novam lectionem, in hunc versum invectam, ab homine 

 vel mediocriter lalinae ralionis perito, fastidiose repudiari. 

 Et revera videmus, lectissimos quosque scriptores seraper 

 coniunxisse vocem stragem cum casu patrio, sive rui- 

 nam et casum vellent significare rerum, quae sint pas- 

 sim stratae et dispersae, sive magnum numerum liomi- 

 num , qui in proelio aut alia ratione ceciderint. Sic in 

 priore significatione Livius (I): strage rerum in Ire- 

 pidatione nocturna passim relictarum; et a- 

 libi (2): momento temporis strage armorum 

 septa via est. Ad posterlorem vero signifìcationem 

 quod attinet, innumera passim occurrunt optimorum scri- 

 ptorum exempla, uti: magnani hostiura stragem 

 facere : hominum stragem edere; strage Prin- 



(1) Hist. rom. x, 34. 



(2) Ibid. XXXV, 50. 



