Genus 101. — HIPPORHINUS. 779 
Obs.— In costa interiore singuli elytri, paulo pone medium , tu- 
berculum reliquis majus, e pluribus conglomeratum, observatur, 
ut in Hipporhino bituberculato, et hoc sepe densius et,albidius 
squamosum , maculam albidam refert.— Gar. 
Patria ; Cap. Bonz Spei. 
Q 56. H. Serıenonosus. S$chh. — Huy. op. 1. p. 490. 36. 
Q Var. f fronte non carinata, punctis striarum in elytris evi- 
dentioribus , tuberculisque seriatis crebrioribus. 
VAR. y, angustior, elytris apice muticis rotundatis; ceterum ut 
in f: an mas? 
Habitat var. ß in Africa australi, var. y ad Cap. Bonae Spei, a 
Dom. Com. MaxxEnnzru et Dom. DrEGE missae. 
Varietates cum typo normali descripto in caeteris exacte conve- 
niunt: modo frons parum impressa, nec carinula media instructa ; 
elytra minus dense squamulosa , unde puncta striarum evidentiora; 
interstitiis alternis dorsi paulo confertius seriato-tuberculatis, mu- 
cronibusque apicalibus in var. ; omnino deficientibus. Hz discre- 
pantie vero vix species peculiares indicant.— Fns. 
Obs.— Rostrum in hac specie, ut in pluribus, aptius quinque ca- 
rinatum dicendum , dum supra in medio carinam distinctam ge- 
runt , et interstitia sulcorum lateralium etiam carinata. 
Patria : Cap. Bone Spei. 
ög 57. H. Carrer. Thunberg. — Huj. op. Y. p. 487. 33. 
Hipperhinus calvus. Huj. op. I. p. 486. 31. 
Obs.—Identitas hujus speciei et Hipporhini calvi jam pro certo 
habemus, modo quod individua illius recentiora squamositate 
Patria : Cap. Bone Spei. 
