— 18 — 



Variât pronoti non solum lateribus, sed etiam dorso cinnabarinis, 

 similiter atque in P. desfortainei F. nigro-maculato (abber. a). 



Hab. praeter montes Talysh Transcaucasiae (H. Leder!) etiam in 

 Persiae prov. Giian: Rustem-abad (N. Zarudnyj! 19. V. 1904). 



Examinavi sola specimina masculina (2 d in coll. Se men о v- 

 Tian-Shanskii). 



231. Purpurlcenus schoenfeldti H e y d. 1890 (ut wachanrui Le v r. 

 var. descriptus) nullo charactere specifico a P. wachanrui Lev rat 

 1858 (haussknechti Witte 1871) discedens, est mera hujus speciei 

 aberratio obscura (ab. ß), formis transitoriis (ut ab. 4-notata P i с = ab. 

 a, cet.) cum typo copulata, quod recte citatur ab Aurivillio in 

 Schenkung, Col. Catal., 39, 1912, p. 464. 



232. Purpuricenus nanus Sem. 1907 est species autonoma, a 

 P. wachanrui ejusque aberrationibus iis signis, quae in diagnose nostra ori- 

 ginali [Rev. Russe d'Ent., VI (1906), 1907, p. 254] satis déserte expo- 

 sita sunt (imprimis antennis utroque in sexu multo brevioribus, singulis 

 articulis aliter configuratis, structura frontis, pedibus brevioribus, tibiis 

 posticis elytrorum apicem longe non attingentibus, staturâ exiguâ, cet.) 

 argute discrepans. Ergo omnia ea, quae de specie nostra M. Pic (Mat. 

 p. serv. à l'ét. des Longic, VIII, 2, 1912, p. 3) disseruit, sunt verba 

 prorsus superflua. 



233. Anno 1908 jam satis exquisite demonstravi, genera Calchae- 

 nesthes Krtz. 1863 et Sternoplistes G u é r. 1844 (= g. Porphyrocenus 

 Rttr. 1912) nullis characteribus essentialibus a gen. Purpuriceno Germ. 

 1824 differre atque cum génère Germariano (sensu nostro) sejun- 

 genda. Quod est ap. A u r i v i 1 1 i u m in S с h e n к 1 i ng, Col. Catal., 

 39, 1912, p. 466 corrigendum. 



Purpuricenus oblongomaculatus G u é r. 1844, P. temmincki 

 (G u é r. 1844), P. spectabilis M о t s с h. 1857 et P. schaiblci (N о n f r. 

 1892) referendi sunt in subgenus Purpuricenus Serv. 1833, nam a re- 

 liquis ejus speciebus nullis characteribus nisi specificis differunt. 

 Cf. A. Seme no v: Revue Russe d'Ent., VII, 1908, pp. 262— 263 (Anal. 

 Coleopt., XIV, 162, 163). 



234. Nomine „Anoplistes" praeoccupato in Dipteris (W e s t w о о d 

 1831), subgenus Anoplistes Serv. 1833 transnominandum propono in 

 Asias, nom. n. [typus: Purpuricenus halodendri (Pali. 1776)]. 



Asias Sem. 1914 {Anoplistes Serv. 1833) et Asiates Sem. 1908 

 sunt mera generis Purpuricenus Germ. 1824 subgenera, inter se 

 satis distincta. Quod genus in tria tantum subgenera ita dividendum 

 propono: 



Revue Russe d'Entom. XIV. 1914. № 1 



