— 163 — 
Burriola (Borelliola) euxina (Зет. 1907). 
! Chelidurella euxina А. Semenov-Tian-Shansky in №. Adelun g: 
Aun. Mus. Zool, Acad. Imp, Se. St-Petersb. XII, 1907, р. 122. 
Ob insignia jam supra in „Synopsi specierum“ commemorata ab 
ambabus speciebus praecedentibus tam longe recedit, ut subgenus 
proprium, Borelliola nominandum, efficere mihi videatur. Quod subgenus 
imprimis structurà pygidii 4 et coloratione a subgen. Burriola in sp. 
discrepat. 
Transcaucasia occid.: Abchasia: ad riv. Atsgara (Tshchalta), alt. 
1.130—1.200 m. (М. Kalishevsky! 5. VIIf 1905). — Solum specimen 
(1 d) (Mus. Zool. Acad. Caes. Scient. Petrop.). 
Mesasiobia, gen. n. 
Genus Forficulidarum Chelidurinorum egregium; ab omnibus hujus 
subfamiliae generibus differt: formà elongatà graciliore; capite quoad 
colorem bipartito, antice obscuro, pone suturam manifestissimam trans- 
versalem verticinam pallido-tincto (saltem in ©); abdomine ad apicem 
etiam in 4 nonnihil sensim attenuato; tergito abdominali ultimo in 4 
supra marginem postieum bilobato, lobis anguste subtriangularibus 
apice angulatis, valde sursum prominentibus; pygidio in 4 angustato; 
forcipis eruribus in С longis (f. macrolabia), basi valde dilatatis, depla- 
natis et invicem perquam approximatis; quo charaetere transitum ma- 
nifestum ad ceteros Forficulidas instituens, à quibus imprimis defectu 
alarum et structurà elytrorum brevium posticeque introrsum obliqua- 
torum (ut in ceteris Chelidurinis), metanotum longe non obtegentium 
atque hujus structurà imprimis discedit. 
A gen. Pseudochelidura Verh., cui quodammodo accedit, differt 
praesertim tergito abdominali ultimo in d auriculiformiter bilobato, 
pygidio 4 angusto, forcipis cruribus in d basi deplanato-dilatatis et 
invicem perquam approximatis, inermibus, forcipe 9 longiore, eruribus 
gracilibus, capite bicolori, metanoto margine postico late exciso. 
Genera Forficulidarum Chelidurinorum inter se notis sequentibus 
facilius distinguenda sunt: | 
SYNOPSIS GENERUM TRIBUS CHELIDURINORUM 3). 
1 4). Abdomen & claviforme, summam latitudinem ad apicem 
attingens. Forceps Z cruribus brevibus, basi latissime distantibus, plus 
minusve aequabiliter simpliciterque introrsum arcuatis. 
3) Exclusis Isolabellinis V e rh. 1902, qui tribum (fortasse etiam fami- 
liam) peculiarem efficiunt. Chelidurini meram tribum (s. subfamiliam) familiae 
. Forficulidarum, ut recte censuit a. 1907 M. Burr, neque familiam peculiarem, 
ut sentit Verhoeff, efficiunt, nam proxime cognati sunt Anechurae, Pseudo- 
chelidurae aliisque Forficulidarum generibus. 
Русск. Энтом. Обозр. 1908. № 2. (Октябрь 1908 r.). 
