160 — 
Mesasiobia hemixanthocara, sp. n. 
d f. macrolabia. Sat gracilis, elongata, picea, abdomine saltem 
ex parte brunneo-piceo, capite piceo pone suturam tran s- 
versalem verticis temporibus totis inclusis pallido-stra- 
mineo, pedibus, palpis antennisque flavo-testaceis, his nonnunquam 
partim leviter obseuratis. Antennis haud longis, tergitum abdominale 
zum attigentibus, 11—13-articulatis, tenuibus, apicem versus attenuatis, 
seapo haud valido, artieulo 2° brevissimo, 3° primo, 49 tertio plus mi- 
nusve breviore, 5° quarto semper longiore, insequentibus adhuc longi- 
oribus. Capite impunctato, laevigato, parum nitido, vertice subopaco, 
suturis vertieinä et oceipitali manifestissimis, fronte media minute 
bifoveolatà; oculis convexiuseulis, prominulis; mento angusto apice 
leniter emarginato, margine calloso fere nullo. Pronoto fere aeque 
longo ac lato, paulo angustiore quam caput cum oculis, antiee recte 
truncato, lateribus parallelis, basi modice rotundatà, piceo unicolori, 
limbo haud vel parum translucido, disco laevigato, subnitido, obsolete 
subtiliterque undulato-rugoso, in dimidio basali vix perspicue obsolete 
disperseque punctato, linea media tenuissimá sed integra. Metanoto 
patente, margine postico late exciso. Elytris similiter atque in Cheli- 
durellis et Mesocheliduris formatis, ad humeros valde angustatis, brevi- 
bus, totum metanotum non obtegentibus, sed margine suturali haud 
omnino rotundato, margine postico utriusque introrsum obliquato, supra 
indeterminate subrugosis atque subobsolete disperse punctatis. Abdo- 
mine elongato, summam latitudinem prope medium attingente, basin 
versus magis, ad apicem leniter attenuato, dorso praeter tergitum 10um 
maxima ex parte laevigatum aequabiliter subtiliterque coriaceo, tergitis 
3° et 49 tuberculis pliciformibus lateralibus bene evolutis (in tergito 
40 validiusculis), tergito ultimo magno, vix 21/2 latiore quam longo, 
ad apicem nequaquam dilatato, saepissime subangustato, duobus 
lobis alte sursum elatis supra insertionem crurum forcipis 
instructo, quibus lobis in speciminibus rite evolutis subtriangu- 
laribus s. potius sectoriformibus margine postico rotundato, interno 
recto, angulo apicali acuto, superne ad apicem subimpressis rugatisque, 
invicem approximatis, rimà latà lateribus parallelis separatis, ipso ter- 
gito inter hos lobos longitudinaliter unisuleato; sternitis 59, бо, 79 
utrinque secundum marginem posticum callosita- 
tem prominulam rugosam praebentibus, laminà sub- 
genitali magnà, retrorsum valde eminente, margine non obtuse rotun- 
dato, subeoriaceà (saltem ad latera) Pygidio in quiete desuper vix 
perspieuo, valde declivi, basi late subtrapezoidali, apice rectangulari, 
recte truncato, infra etiam vix prominulo anguste subtrapeziformi, 
apice plerumque breviter et obtuse bidenti. Forcipe longo forti- 
jue, longitudinem totius abdominis adaequante, 
eruribus, basi valde dilatatis, deplanatis et invicem approxi- 
matis, fissurà angusta lateribus rectis inter se separatis, quà in 
parte nonnihil sursum lobis tergiti analis paralleliter directis, dein in 
Русск. Энтом. Обозр. 1908. № 2. (Октябрь 1908 r.). 
