UN 
Anechura orientalis G. Jacobson in Jacobson & Bianchi, 
Прямокр. и 10::HOCbTuaTOKp. Росси и сопред. странъ, 1, 1902, стр. 20, 24. 
! Anechura asiatica A. Semenov: Revue Russe d’Entom. Ш, 1903, 
рр. 197—198. 
Anechura Orientalis Krauss (perperam!) ар. W. Е. Kirby, Synon. 
Catal. of Orthopt., I, 1904, p. 40 (pars!). 
! Anechura asiatica G. Jacobson, op. с., 7, 1905, р. 926. 
Anechura orientalis Adelung: Матер. къ позн. фауны и флоры Pocciu, 
УГ, 1905 (?), p. 2 (separ.). 
Anechura asiatica Stschelkanowzeff (Shtshelkanovtzev): 
Ann. Mus. Zool. Acad. Imp. Sc. St-Pétersb., XII, 1907, p. 374. 
Anechura orientalis Krauss (perperam!) ap. Burr: Bull. Mus. Hist. 
Nat. Paris, 1908, p. 117. 
Cum Anechura orientalis Krauss 1900 mera sit forma (subspe- 
cies) Anechurae bipunctatae F ab r., Asiae Minori, Caucaso etc. propria, 
Anechuram orientalem (non Krauss) Sem. 1902 nomine novo A. asia- 
licae designandam jam a. 1902 proposui. Cujus distinetissimae speciei 
synonymiam completam et emendatam nune exposui. 
Anechura asiatica oceupat aream amplam in Asia occidentali et 
centrali, inde a tesquis inter Volga et Ural fluvios sitis trans totam 
regionem Transcaspicam Persià saltem orientali addità, Turkestaniam 
totam, oram australem desertorum Kirgizicorum, Dzhungariam rossi- 
cam (Heptapotamiam — Semiretshje) et chinensem, ut videtur usque 
ad Mongoliam, saltem occidentalem. Occurrit praecipue in planitie, sed 
etiam montanis elatis Asiae centralis haud aliena est. 
Anechura fedtshenkoi (S auss. 1874). 
Quoad synonymiam et characterem specificum cf. A. Semenov: Horae Soc. 
Ent. Ross. XXXV, 1901, p. 191. 
Forma brachylabia hujus speciei (cf. А. Semenov: |. e) habet 
alarum squamas brevissime patentes. similiter atque in forma macro- 
labiä; l.c. specimen quoad alarum structuram abnorme, hueusque uni- 
cum descripsi. Cetera specimina f. brachylabiae quoad alarum squamas 
a f. typicà non differunt. 
Morpha 5) pallidipennis n.: differt a forma typica statura minore 
(semperne?) elytrisque totis pallido-stramineis.- Quae 
forma occurrere videtur praecipue in montibus systematis Pamiro- 
Alaici: fauces rivuli Madm, affluxus sinistr. flavii Zeravshan super. alt. 
supra 7.000 $. m. (ipse! 25. V. 1888: solum specimen 9 cum nonnullis 
formae typicae); fauces fluvii Saryk-mogol prope trajectum ejusdem nomi- 
nis in jugo Alaico, alt. 8.000—9.5007 s. m. (B. Novitzk y! 23. VI. 1903: 2 d, 
59 inter se prorsus consentanea sine transitoriis ad f. typicam).— Exa- 
minavi 8 specimina (2 3, 6 9) (coll. Semenov-Tian-Shansky). 
3) Cf. A. Semeno v: Revue Russe d'Entom. 1906, p. 109. 
Revue Russe d'Entom. 1908, N» 2, (Octobre 1908). 
