+ 996 = 
Eremosphodrus caspicus, sp. n. 
d. Taphoxeno (Pseudotaphoxeno) gracili Zubk. 3) simillimus; dif- 
fert, praeter signa supra indicata generifica, staturà majore, pronoto 
ante medium paulo magis regulariterque dilatato-rotundato, ad angulos 
anticos collo omnino approximatos 's. applieatos fortius rotundatim 
angustato, angulis posticis acutioribus retrorsum et paulo extrorsum 
prominulis, margine laterali acutiore manifeste, etsi anguste, usque ad 
angulos anticos reflexo; coleopteris paulo minus convexis ante apicem 
manifeste subexcisis (aspectu a tergo et а latere), angulo saturali sin- 
eulorum elytrorum acute denticuliformiter producto, carinulà basali 
tenuiore ante humerum multo minus sinuatà, denticulo humerali multo 
minore minusque prominulo, striis tenuioribus adeo, plus minusve dis- 
tinete, etsi subtiliter erenulatis s. punetulatis; tibiis, imprimis autem 
tarsis minus longis et gracilibus. 
9 mihi ignota. 
Long. d 19—21, lat. 6,5—7,6 mm. 
Prov. Transcaspica: Uzun-ada ad mare Caspium (P. Varentzov! 
4. IV. 1895); maris Caspii paeninsula Dordzha (id.! 16. V. 1895); in de- 
sertis arenosis. — Duo specimina (2 d) (coll P. Semenov-Tian- 
Shansky). 
Ab Eremosphodro rotundicolli (Rttr.), secundum incompletam 
ejus descriptionem 4), differe videtur nostra species imprimis statura 
minore, pronoto antice multo minus dilatato (haud ,valde rotundato- 
ampliato*), postice minus constricto, angulis posticis retrorsum minus 
productis, elytris angulo suturali non solum acuminato, verum etiam 
dentiformi.— Quoad elytrorum structuram, tibiarum tarsorumque seulp- 
turam, unguiculos elongatos ete. haud dissimilis etiam Taphoxeno po- 
tanini S e m. 1889, qui tamen ob trochanterum structuram aliaque signa 
certe ad gen. Taphoxenus (Motsch. Sem. pertinet 5). 
Observatio. Alterum speciei nostrae specimen d praebet elytro- 
rum earinulam basalem omnino obliteratam (verisimi- 
liter abnormitas tantum!). 
Taphoxenus humeralis, sp. n. 
©. Pseudotaphoxenus Schauf. Sem. (verisimiliter). T. (Ps.) gra- 
cii Zubk. affinis, sed multo angustior et oblongior, 
antennis crassioribus articulo 3 breviore, longitudi- 
nem duorum basalium unitorum haud excedente, capite paulo latiore; 
?) Quae species, trans totam fere provinciam nostram Transcaspicam pro- 
pagata, referenda est in subgen. Pseudotaphoxenus Motsch., nam habet t a r- 
sos anticos in d tribus articulis subdilatatis subtusque 
biseriatim squamuligeris. 
Wien. Ent. Zeitg., 1894, p. 122. 
5) Cujus speciei solum specimen 9 habeo et hucusque judicare non pos- 
sum, in utrum Taphoxeni subgenus pertineat. 
Revue Russe d'Entom. 1908. № 3—4. (Janvier 1909). 
