11 



alqne ipse mimera tor ciit : 



2 COS. aoù (Xx — (j.a) -f- 2 sin. aw (Xa -f- (jloc) 

 hocqiie modo tola e.xprcssio reddita est lealis^ fit enim: 



co':. rtbj (\x )U.a) — sin. aco (Xa -f- fJ.i') 



•^ (i jcx) (X<:os. a (u -t- (A sï'rt. a £«)) 



quod ergo est intégrale completum htijus aequationis dif- 

 ferentialis : dy -\- y y d x =z ^^~^2~ • 



§. l6. Quodsi hanc expressionem ita detenninare ve- 

 limus, ut evanescat casu x ru o, quoniam posuiinus : 

 (0 HZ /" — ^-mîC^-^^, hoc casLi etiam evadit corro. Sic- 

 que esse debebit ozn^^'j unde patet statui deberc fxziiO^ 

 hocque modo intégrale desideratum erit : 



y zn — ^ , sive y zzi ~ — . Oiiomodo au- 



tem haec expressio satisfaciat, opcrae pretium erit examinare. 

 Hune in fmem ante omnia notari oportet, ob rfcor:— ^ fore 



tE. aojn;; ^, : tum vero dy— ^^ '—, — --^^ ~ — , 



Liare cum sit // =: ^ — T^*"^? — ' ^"^. 



d« ^ ^ ^ — \r—xx]^' 



Integ ratio 

 generalis aequationis propositae. 

 §. 17. Quoniam in solutione supra data posuimus 

 Azu kk — hh-hnc, duos casus evolui oportet, alterum quo 

 A >► ac — 66, alterum vero quo A <^ ne— 66. Pro priore 

 ergo casu poni polerit AzzA^ — 66-+-ac, uti supra (§. 3.) feci- 

 mus, tum vero cum supra §. 7. posueiimus f ^zf^hi'^xx — ^* 



2* 



