co 



§. 8. Cum i^itiir minores valoies pro x nssiinui ciim 

 indolc miniini conscntiant, majores vero dissenliant, inqtii- 

 ramus in limitcni , que diss(nsus incipiat , seu iibi luit 

 /nft_j_x)Vx — ■ a ziz ay a -\- xy' X , quod qiio facilius ficii 

 possit sumamus azzz i et xzzitt-^ïy ut habeatin- acqualio 

 t{tt-\-3)—i-i-{tt-i~iy, ideoque (i + tt)^ — t^-h 3 1 - i, 

 et siimtis quadratis eiÏL : 



t^-^3t*-\~ 3tt-hi =it'^'-h6t* — 2t^-hgtt—6t-hi, sWe 

 3t^ — 2tt-.-6t—6 — o. 

 Ponatur t = |, ut prodcat haec aequatio: s^-2ss-+- i^s —54.-0, 

 hinc fit proxime s=zl°^, erp;o t=:|f, hincque x = flf- 

 Unde patet, ante quam x sumattn- =£, diâsensum incipere. 

 Ta!). I. J. g. Qiio atitem haec generalius evolvamus, curvam 



'^' ' inventam ita instiuamus, ut per data duo puncta F et H 

 transeat , statuendo Yfzzzf, YLhzzih, inteivallum vero 

 fh-2g, ita ut, bisecto hoc hitervallo in g, sii fg—hg—g. 

 Quaeritur ergo tam positio axis parabolae quam ejus ver- 

 tex E. Hune in fmem sit ut supra A E =: n et distantia 

 A g =11', ita ut sit \fz:iv — g et Ahz=LV~j-g. His 

 positîsj si in aequatione nostra inventa yr:z2V ax — a a 

 sumamu'Ç- vel j^- z=: i; — g, vel y :=i v -h gy esse debebit vel 

 xz=:f, vel xzzzhy unde nanciscimur has duas aequationes: 

 V — g =zi 2 V af — a a et v -\- g =z 2/ « /i — a a, ex qaibiis 

 valores tam pro v quam pro x elici debcnt. Eliminato 



