i64 



curn snpra commcmoiatis cundcni piodiinl cficclum , ad- 

 sciibendmn est. 



§. 33. Cetciiim ejusmodi mntationcs siib enta qiia- 

 dam limitationc sunicndae scinr: fieii enim e. gr. non 

 potest, ut triangularis forma ciijtisdam anthcraium pulvcris 

 in quadiangnlaiem sese comnuitet; niinquani quoque oc- 

 curret, ut., e. gr. intcr pul\iscu]os unius ejusdemque floris 

 et ellipticos et rotundos , vcl cylindiicos intcr cubicos 

 piomiscuc, repciias, nisi forte commixtio ccijiisdam speciei 

 curn alio antherarum pulvere \eï ope venti, vcl per in- 

 sccta, quod omnium saepissime accidit, aiU uUo alio casu 

 facta fucrit. Qiiam rem cxperientia atquc obscrvationibus 

 edoctus illis ad cavendum praccipio , qui, si forte anthe- 

 rarum pulvisculi maxime diversae figurae curn se inviccm 

 commisti ab ipsis dedrehendantur, Jioc errore inducti falsa 

 inde concludant. 



§. 34. Quod si ergo quaeslio sit : num antherarum 

 pulvisculis unius ejusdemque plantae, quamdiu sub iisdcm 

 circumstantiis permanent, eadcm quoque compctat forma? 

 veritate explorata eam affumare possum. Sin vero ejus- 

 dem speciei antherarum pulvisculi sub certis circumstan- 

 tiis e. gr, ovalcm, sub aliis oblongam, et rursus sub aliis 

 ellipticam formam ostendercnt, merilo foret interrogandum, 

 quacnam inler lias très sit vera et naturalis ? 



