79 

 manifesto stint positivi; qnare, qiio etiam quartus sit posi- 

 tivLis, rcquirittir ut qiioque sit (6-^-c) > (rt-+-c/). Simili modo 

 in denominatorc bini factores piioies manifesto simt posi- 

 tivi, iindc etiam necesse est ut pro tertio sit bc majus 

 quam o cl. 



§. II. Pio cosinibus invenimus, eodem literarum or- 

 dine observato , esse 



^ -^ 4(a6— cd)Ca~c — bdj(^bc — ad)* 



Piaeteren veio invenimus 



azna^ — a (6 6 -f- ce -f- f?c^) -|- 2 6ccï, 

 P :r: 6^ — 6 (aa-l- ce -h dd) -h 2acd, 

 ynzc^ — c(aa-j-bb-\-dcl)-\-2abd, 

 ^ z— d^ — dycia -\- bb -+- c c) -\- Qnbc. 

 Antequam autem bas formulas ulterius perpendamus, non- 

 nulla exempla evolvamus^ numéros a, 6, c, d, ita assu- 

 mendo, ut a sit maximus et d minimus, summa mediorum 

 autem b -f- c major quam a -|- d. 



Exemplum 1. 



J. 12. Sit = 4, 6-3, en 3 et d:^t, atque ex his 

 valoribus deducimus literas a, |3, y, 5, hoc modo: azrzôy 

 Pir: — 27^ V^^ — -7; ^^^ 39. Deinde verô prodit 

 3C rr: ^^ et/zrj^-^. Semper enim duae solutiones 

 locum habent, quoniam, si summa quatuor angulorura fuerit 



