87 



SI ve 4 (7 (a — 2 f?) > (n — (/ -f 7;)*, consequenter 

 V < 2 / n (a — 2 ci) — (a — d) , 

 sicqne habemiis duos limites, intra quos valor ipsius v ac- 

 cipi débet; unde patet, ante omnia requiri, ut sit fl > 2 c/, 

 quia alioquin conditionibus praescriptis satisfieii non liçe- 

 ret. Opeiae igitur pretiuin erit hanc solutionem aliquot 

 cxemplis illustraie. 



Exemplum 1. 



§. 26. Sit azuSd, et limites, intra quos v subsistera 

 débet, eiunt i'>o et v<2 d\/ 3 — 2d\, sive i?< 1,464. d. 



umto igitur V mtra nos limites erit 6 zz -j et 



czz: ^ . Casus autem simplicissimus eruitur su- 



mendo v zr. d , quo pacto fiet hz^-^ d et czz.^^ d , sive 

 posito d zz ^ quatuor numeri quaesiti erunt: 



azuo/^; hzz2\; c:=zi3; d =: 8. 

 Sumatur v zizl,d , sive d zz 2 et v zn i , ideoque azrz 6y 

 eritque hzn'^ et czz:||, unde per 16 multiplicando qua- 

 tuor numeri quaesiti erunt 



azzgô; b:iz:73; c=:57; dzzz22. 



Exemplum 2. 



$. 27. Sumamus a rz | c/, sive, ut fractiones tol- 

 lantur, sumatur cZ:=2 et a m 5, alque limites pro v erunt 

 î^i^ > — 7, quod sponte evenit, et t'<2/5 — 3< 1;472, 



