§. 36. Quodsi hos limites inter sr coniparomus, slâ- 

 tim palet, eos adimpleii non possc , si capiatiir a<2; 

 dcindc vero si n^c, limites illi nulliim intervalkim inter 

 se lelinquunt ; ex quo intelligitor , solutionem locum ha- 

 berc non posse , nisi sit « > 2. Quoniam igitur 2 a -f- i 

 sempcr majiis erit quam a -}- 2, pospicuum est, diimmodo 

 fiierit V < a -\- :î -f-Kaa — 2a, tum qiioque fore 



f<2a-f-i -+-V aa — 2a, 

 unde iste limes est supeiflLius. Deinde , dummodo fueiic 

 V > 2a-f-l — r aa — sa, miilto magis erit 



V > a-\- 2 — V aa — 2a; 

 quamobrem duo tantnm limites nobis relinquuntur, scil. 



2;>2a-f--'- — ^ fl«^ — 2a, 



V < a-|-2-4-"l a a — 2i7, 

 qui duo limites, quia niinqiiam in "iinum coalescere possunt, 

 gemper aliquod intervallum inter se relinquunt, intra quod 

 yalor ipsius v cadere débet. Praeterea vero necesse est 

 ut V extra binos limites supra inventos cadat, qui erant 



a 2 



quas conditiones aliquot excmplis illustremus. 

 E X e m p 1 u m 1 . 

 §. 3". Existentc d zzz i sumatur azzz3, critquc 



