304 



■amiciat , an rxtr'^mis sit pciforata et nndam hoc loco re- 

 linquit siipposilam sibi iillantoidem, OAe.'i/o rcct-ns, necjiie 

 iin(|>uiiii prius, vcnlilata est quarstio; non qui ipse anibi- 

 gimm habeat, <:horion ad rxtrema iisque allantoidis conti- 

 miatum, quod nccrs=;aiiuni dicit, sed ociilis icin inspcxis.se 

 negat. Negat etuim se \ isii pcrccpisse , qiia via chorion 

 ab allantoide ad anmion vergat, scilicct ut;, siniililiidinis 

 lege, et hoc obdncat. 



De .--Jllœitoide jam in di versa tendant aiictoies, plen-a 

 obscuritatis alqne enorum. Girardus (cf. Anat. des anim. 

 domestiques, à Paris 1807. T. 1. mèm. sur le fétus) allan- 

 toidem esse canino fetiii phme peinegans, liquoiem <?xt.ra 

 amnion ciicumfusum choiio adscribit. Dauhentonîo eadem 

 cle liquoie scntentia , divcrsa de ipsa ineinbrana. Allan- 

 toidem enim crédit, qiiae lunica erylhroides aliis rectius 

 habetnr. NecdJiaimis ^ Mourons aliiqiic allanloidem infia 

 chorion inveniri et amnion omni e parte in orbcm ambire 

 existimant, ila qiiidem ut, interstitio inter utruniqne invo- 

 lucruni (amnion niinirnm et allanloidem) facto, quod li- 

 quorc allantoides scatcat, luiic quasi înnalet fétus amnio 

 suo velalus. Et hanc membranarum ralionem non canino 

 solum , sed equino etiam fetui esse communem. Qiiod 

 vero assertum Okeuius fortiter oppugnat , uljioie absonum 

 omnique analogiae contiarium, qtiae \ult, allanloidem me- 



