27 
Ya 2gqpe-2q te A er DaggeT=°1, 
quae curvae infinitae omnes inter sunt sunt similes centro similitu- 
dinis in puncto Î existente, 
% 18. Ut nunc figuram ‘harum curvarum perscrutemur, pri- 
mo patet, abscissam + nunquam negativam fieri posse. Incipiamus 
ergo a casu æ O0, sive q — 0, ideoqué p =— 00; tum vero fit 
y —a. Curva ïgitur verticalem IA tanget, sursum ascendens, don:e 
x . LA 
fiät p — 0, ideaque q — 1. Hoc ergo loco rit abscissa x —= “- 
ee 
et applicata eu Ab hoc loco curva descendet, ob p>0, id- 
que in änfinitum, ubi fiet p 1 et q — oo, vel potius g = — 0, 
quo casu fit y—x et curva abibit in rectam sub angulo semi- 
xecto ad horizontem inclinatam, secundam hanc figuram, ubi [A = a 
$ 19. Ex cognita autem unica curva pro certo valore pa- 
rametri & facile .innumerabiles aliae huic similes construentur, dum 
ipsi & sive majores sive minores valores tribuuntur. At si a pror- 
sus evanescat, tota portio curvae finita in puncto A conglomerabi- 
tux, infinitesima vero portio dabit rectam IL cum horizonte angu- 
lam semirectum consutuentem. Super omnibus his infinitis lineis cor- 
pora promota simul ad singulas verticales pervenient. 
. 20. Quia posuimus 3 — =, tempus descensus hoc .casu, 
z(+ pp) 
2 7 
quo n < 1, -erit . 27 2nx et y — 
—; tuim vero pro æ ha- 
L: k ne L CE ee 2p9? ARE 
bebimus hanc aequationem!: 7 — Loupe an unde statim fit 
antenne 1,2802 npre pp nf ss 
Quia nune assumimus n << 1, ponamus n = cos.y, et constat fore 
9 p ESS DURE psin.v 
AP ot BED LS A tg. I pcosv CUnsequenter erit 
dx (1 — 2p cos.y + pp) = C— 
2 _-P Sin. v 
tag. v Atg- 1— p cos.v 
4" 
Tab. 4 
Fig. 5. 
<Casus II 
