Tab IIL. 
Fig. 4. 
34 
Evenire posse videtur, nisi curva revera ad hanc rectam CV pertin- 
gat. Insigne igitur istud paradoxon operae pretium erit omni cura 
eluere. 
{. 14: Cum igitur sit angulus KCY— 26 , erit angu- 
lüs vez = C2, unde distantia CZ —z, in sinum hujus an- 
guli vel etiam in angulum quam minimum ducta, dabit distantiam 
puncti Z a recta CV, quae ergo erit —a(i + /z); unde patet 
Banc distantiam continuo Crescere, atque adeo tandem. fieri infinitam, 
ita üt curva mostrà KZ non solum nunquam usque ad hanc direc- 
tionem porrigatur, verum étiam ab ea tandem in infinitum recedat. 
Quemadmodum igitur haec maxime discordantia inter se conciliari 
queant non parum arduum videtur. 
$. 15. Simile autem paradoxon ipsa parabola cômmunis CZ, 
super axe CV descripta, nobis offert. Cum enim, positis CX = x 
et XZ=y, sit yy=ax, erit tangens anguli VCZ = ? sivetag. VCZ=y* ; 
ET) 
x 
unde si punctum Z in infinitum removeamus , angulus VCZ prorsus. 
.evanescet, cum tamen punctum Z nñunquam certe in axem CV in- 
cidat, sed ab eo potius in infinitum removeatur. Idem igitur casus 
quoque in nostra curva evenire est censendus. Quamobrem positionem 
rectae CV ita definire convenit, ut si alla recta ipsi proxima Cv pro- 
ducatur, ea semper ad nostram curvam sit perventura, scilicet inter 
omnes rectas, quas intra angulum BCV ex C educere licet, linea 
CV sola est quae cuivam nusquam secabit, sicque adeo naturam 
omnium curvarum , quae resultant quoties & < €, satis prope assig- 
oare licet. 
{. 16. Perpendamus nuñé éasus quibus ae, ac statim 
âpparet, sumtôo z —e nostram formulam 2z — aa(/z)° fieri nega- 
livam , ideoque cürvam ad hanc distantiam fore imaginariam , quod 
étiäm inde patet quod hoc casu sin. fieret = =. hoc est umitate 
