59 
a et b RES adrittunt ; - unde race semper fore 
) af -?), hincque etiam ke) = (= 3). unde deduci pos- 
sunt chERe theoremata notatu maxime du. 
Theorema 1. 
{. 6. Quicunque numeri pro a, betn accipiantur, semper haec 
aequatio locum. habebit: (=) (=) = (5) (=). 
Demonstratio. 
Loco n scribatur a-+b+c, et cum sit per superiorem reduc- 
be) = D:(atbHc) _ D:(&+0c) 
tionem Va. mue AE ) — gsxge Produc- 
+bæ+e) pb+c) a+b+e 
tum fiet (—— °) (E = Drax dx D 16 à unde patet litteras à, b, c, 
pro lubitu inter se permuiari posse. Hinc pro a—-b—<+c restituto 
Es) D — 
n erit ()(=) = (5) (= ?); utraque enim pars aequalis est huic 
; se 
formae : ER AA 
Theorema 2. 
. 7. Jstud productum ex ternis characteribus : (= AE = 
semper eundem valorem retinet, ulcunque lilterae a, b, ë; 
inter se pernutentur. 
Demonstratio. 
Per reductionem enim ad seriem Re 2h habebi- 
mus 14% D:n (=) = D:(n—a) MES te D:(n—a—b) 
— @:ax@:(u-a) ; Pox D:(n—a—b) DicxD:(n-a-b-c) ? 
unde productum propositum reducetur ad hanc formam : 
O:n 
Praxp:ioxp:icexDifi— ab —c) 
quae expressio manifesto eundem retinet valorem, utcunque litterae 
a, b, c, inter se permutentur, quod cum pluribus modis fieri possit, | 
étiam plura hujusmodi producta inter se aequalia exhiberi poterunt. : 
8 * 
