191 
25 (« ss) —fBrsas 
RS cn nl” 
his valoribus substitutis aequatio, proposita induet hanc formam : 
[q Ca + ss) + (n— BJæs) — À (@ +- B55) + Bxx, 
qua evoluta, si terminus Bxx = 2 5 Gn— GB) xx ad sinistrars 
partem transferatur totaque aëquatio- dividatur ne, æ —- ss, prodibit 
gq Ca + Ps) + 2 (n— P)qus + EE D zx — A, 
quae aequatio etiam ita qu potest : 
qqss + == Le À 6% + (= SF) F0 ms FT, 
unde extracta 148 prodit 
— VA — «aq 
gs + x ue re 
ita ut resolvenda restet aequatio 
Bqs + (n— fx = VB. VA aqq 
cujus si differentiale sumatur, ob 9x = qgôs erit 
VB. 
nqds + Bs0q = — sex à 
unde integrando nanciscimur 
Ê 
mot pa à A ROUE 
nsqn = — ayf, MERE 
ita ut habeamus 
B 
LE qrog 
8, = = à Eee 
n gr VA — agq 
Quoties igitur = fuerit numerus integer, sive positivus, sive negati- 
vus, tota integratio vel algebraice, vel saltem per logarithmos ar- 
cusve circulares absolvi poterit. 
$. 9. Ut hanc postremam resolutionem exemplo illustremus, 
subjungamus hic resolutionem hujus aequationis integrabilis : 
Mémoires del Acad. T!. IX. 1 6 
