153 
g=(a + bd) (a— 3b + An). 
Quoniam igitur casu, quo ab + 1 —n(a—-b), numerus a+ b, 
ut vidimus, est factor communis valorum pro x, y, p, q, invento- 
rum, dividendo per à -+ b problemati satisfacient sequentes valores 
simpliciores : 
Er 
1 
À p=3a—b— in 
a +b—An|]qg=a— 3b+iän 
Il 1] 
me Cromodlairiitimis2 
$. 3. Jam si binae sequentes formulae quadrata reddi de- 
( + QD Xxx — ayy = pp, . 
A+ D yy —bzx — qq, 
utrique satisfiet sumendo 
s æ — (a + DŸ + 44, 
y —= (a + bŸ + 4, 
beant : 
tummautem erit 1 
p = (@ + b) (3a — b) 4 44, 
g = (a + b)-(a — 3b) — 40. 
Scholion. 
{. 4. Solutio problematis supra data tantum est specialis; ex ea 
autcm innumeras alias solutiones deducere licet, exceptis casibus qui- 
bus est B—— «a et b—a—2. Priore enim casu fit x —0, 
altero vero fit y — 0, ex quibus valoribus alios deducere non licet. 
Hos ïigitur binos casus peculiari examini subjiciamus. 
4) Sit primo b——a——n, ac formulae resolvendae 
erunt j 
ZT + 2nTY + YY = PP, 
MES 2RET 1 Ya 00 
atque ,- quo valores idoneos pro 7, quibus utrique conditioni satisfit, 
mess — TE 
eruamus, statuamus æ2%.+7y7y — ff+-gg ; tum enim, posito n— 2)? 
Mémoires de l' Acad, T. IX, 20 
