187 
. s).) . \ é 
ubi @ angulum curvedinis denotat. Sequentium problematum solu- 
tiones monstrabunt, quomodo pro his curvis excessus quaesiti facil- 
lime Mmvcstigari poterunt. 
Problema IV. 
{. 16. Jnvenire pro curva, aeçuatione 
(aa — 39) 
a 
TE al — PE 1782 
4 
data, excessus arcus CM supra abscissarum axem AB, 
si puncta M et B infinie remola concipiantur. 
Solutio. 
Constat jam œeurvam habere duos ramos, quorum tantum de- 
scendens asymtota praeditus est. Sumto À initio abscissarum sit 
AN er XV mn CV =. Jam: ner/se, patet,, pro y AC==a 
fore, = 0.jet S—0Uac. pro. Y—0 fore x-—60 et 5206; undée 
intelligitur integralia arcus et abscissae extendi debere ab ya ad 
y — 0. Cum autem sit elementnm arcus curvae 
A __— — dy(aa + 39) 
dE >) MOVE Fe Map 1 
erit ipse arcus 
4 a D? 
CT Ce pre es 
ubi, posito CY — 0 casu y — «a, constans per integrationem in- 
gressa , erit 
a a 
Lors la 3 
fietque 
NET a aa — yy 
CYummuel s F EU 
quod integrale, casu y = 0, fit 
PRET a 
| \ nn ŒÆt . 
Hinc sublata abscissa x, quae pro eodem casu y = 0, fit 
BA Da = — 
a 
4 
2A * 
Tab. Ve 
Fig. 4. 
