331 
Magnesiae 10,32 
Oxidi Ferri 65,00. 
Provenit quidem fossile a nobis hic examinatum praeter quam 
in Finlandia , etiam in Hispania, in Bavaria, in Grôünlandia, et in 
Svecia prope argentifodinam ad Salam recens repertum. Ut vero 
plerumque evenit, etiam huie fossili varia nomina imposuerunt Mine- 
ralogi ; practer Sfeinheilitum nempe appellatum est Peliomus, joli- 
thes, Lazulites Hispanicus, Saphirus aquaria, Bordierites et Dichroi- 
tes (*). Horum omnium nune quidem apud plerosque Mineralogos 
palmam praeripuit nomen Dichroitae ex Graecis verbis dis et 
Xesæ (color) derivatum.  Distinctum enim est hoc fossile ea pro- 
prietate ut in diversa directione adversus lucem spectatum duos dif- 
ferentes exhibeat colores ; in una seilicet dilutissime cinereus, vel 
potius coloris expers apparet, et in altera eminens coeruleus. Prae- 
sertim hanc coloris mutationem perspicue admodum ostendit Di- 
chroites Hispanicus, sed etiam Fennicus Sleinheitus hac virtute 
dignoecitur. 
Quae cum ita sint, et cum hoc fossile apud exteros Mine- 
ralogos tantum nomine Dichroitae cognitum sit, etiam fossile no- 
strum Orijärviense forsan non possit non Dichroites appellari, et si 
liceat nomen Sfeinheiliti ali cuidam fossili tribuere ab Illustrissimo 
Comite Steinheil detecto, amplam quin etiam nunc habebimus 
occasionem nomen et memoriam Viri de Mineraogia et Geognosia 
Fennica optime meriti in scientia conservandi. 
(*) Cum jam analysis nostra ad finem perducta esset, in 4nnalibus Physicae à 
cel. Gilbert editis, invenimus, cel. Séromeyer analysin Dichroitae Grôünlandici, 
Bavarici et Fennici instituisse ; in prima eorum invenit Silicae 49,17, Aluminae 
33,1055 , Magnesiae 11,48, Oxiduli ferri 4,338, Oxidi Manganesii vestigium et 
aquae sive jacturae exquitione 1,20{2 partes. Affert ulterius cel. Gilbert ean- 
dem perfecte partium proportionem in Dichroite Bavarico et Fennico a cel. 
Stromeyer obtentam esse. 
#7 000C0/ 7000000 
