3836 
tur haec quantitas ab oxygenio silicae subtrahitur, restabit 25,41, 
et si quantitas oxygenii in calce bis sumatur, habebimus 24,08, 
quod satis .prope accedit ad residuum silicae oxygenium; quo simul 
est observandum, silicam sine dubio nodulis illis Quarzeis forsan 
adhaerentibus fuisse adauctam. Est igitur hoc fossile Bisilicias Cal- 
cis, et formula ejus mineralogica CS”. 
Attulit cel. Alaproth, qui primus compositionem Spathi Ta- 
bulari determinavit, hoc fossile ex Dognatzka in Bannate oriundum 
in Centenario praeter 50 partes Silicae et 45 Calcis, aquae etiam 
continere 6 partis Quam ob causam operam indefessam in id po- 
nere conati sumus, ut quantitatem partium volatilium in nostro fos- 
sili certe statuere possemus; eventus vero experimentorum magnam 
differentiam hac in re inter haec fossilia indicare videbatur. Jam 
autem scimus examine, quod tubi ferruminatorii ope hujus ejusdem fossi- 
lis Bannatensis instituit cel. Berzelius, nullam huic fossili inesse aquae 
portionem ; ideoque discrepantia quae apparuit iterum evanuit. 
Quem  igitur analysi hac demonstratum erat Pargasensem 
Tremolithum hucusque sic dictum, compositione sua cum Spatho Ta- 
bulari congruere, concludi inde potuit, hoc fossile saepius cum Tre- 
molitho permutatum fuisse. Provenit ex. gr. in Finlandiae provin- 
cia. Kymmenensi ad Perhoniemi eximium albi coloris et radiatae 
fracturae fossile, quod ‘Fremolithum esse putaverunt; cl. /Z Æose 
vero analysi nuperrime instituta hoc fossile in centenario Silieae 
51,60 et Calcis 46,44 partes, praeter mechanicam immixtionem 
Actinoti 4,14 p. efficientem, continere invenit (*); et pari modo 
comperimus jam, fossile quod ad Gékum, haud longe a ferrifodima 
Dannemora in Uplandia, a Loboite (Wesuviano) comitatus mvenitur, 
etsi Tremolithi nomine antea insignitum, etiam non esse nisi Spa- 
thum Tabulare. 
———————————————————————————————————————.—. .————— 
€) Descriptionem mineralogicam hujus Spathi Tabularis invenies in Bidrag- till 
närmarc kännedom af Finlants Mineralier och Geognosie. 1sta hüftet, af 
Nils Nordenskidüld. p. 92. 
