4ai 
ossa frontis emergit. Antcrior denique pars spiraculi ab osse pala- 
tino effcitur, margini posteriori maxillae superioris apposito, quod 
cum basi plana apicem versus attenuata exortum in suo decursu 
sensim ampliatur. 
Sunt igitur haec potissimum ossa, quae cum vomere spiracu- 
Jlum osseum in duos meatus divisum constituunt; superiore enim loco 
oSsa, quae accedunt, vix ad id efformandum quaedam conferunt ; 
ossa scilicet nasi, maxillare os superius nec non intermaxillare non 
possunt contemplari ossa illud constituentia, cum vix marginem ejus 
Superiorem conscribant. 
Inferiorem quae attinent mazxillam, peculiari ejus forma excepta, 
vix quaedam haberemus, quae de ea commemoremus. E duabus par: 
ibus conflata apicem versus jam confusa erat, et recta linea am- 
bitu postrorsum semper augebatur, ita ut processus condyluideus et 
coronoideus vix ex ea emergerent. Tenuem laminam réfert, quam 
mediam magnus et amplus cañalis percurrit. Processus coronoideus 
parvulus in anticam partem et externam, condyloideus vero crassior 
recta directione in posticam vergebat; isque superiori maxillae parti 
posteriori insertus , cum hocce deorsum in latam laminam tenuissi- 
Mam descenderer. Dentes etiam ei numerosissimi, 
Cranio igitur paucis commemorato , ut quaedam de ipsa co- 
lumna vertebrali dicamus, superest, Haec ter longitudine cranium 
superans septem vertebras colli, quatuordecim dorsi et quadraginta 
quinque lumbares, sacrales et caudales, inter se invicem non rite di- 
stinguendas exhibuit ; intelleximus quidem ex Cuvieri, accuratissimi 
observatoris cumputatione (*), vertebrarum colli numerum in delphi- 
no phocaena nec non delphide ad tredecim (**), lumbarium vero, 
sacralium et Caudalium simul ad sexaginta sex definitum fuisse; del: 
ER 
(1) ‘Cauvrer JVC LS pee 
(*)  Cuvier 1. c. Oken Nat. Gesch. II. p: 682. 
56 
Mémoires de [ Acad. T. IX. 
