443 
arcubus à se invicem amotis processus et ipsi articulares desunt, 
ne de transversis et spinosis loquamur, cartilagineis relictis. 
Quaedam demum ab extremitatibus commemoranda supersunt. 
Scapula sursum et postrorsum in marginem semicircularem abiens 
ambitu gaudet satis magno; post marginem concavum anteriorem 
spina statim prosilit, in processum latiorem obtusum abiens. Con- 
dylus scapulae cavitatem glenoideam exhibens angulo insidet haud 
parum procurrenti ab anteriore et inferiore margine formato.  Cla- 
vicula deest. 
Sternum autem ex tribus componitur ossibus, quorum maximum 
supremum vel anticum formam habet fere semilunarem, ïta ut con- 
cava facies antrorsum spectet; et in margine antico medio et po- 
stico striatura animadvertitur, quae priorem forsitan disjunctionem 
indicat. Posteriora duo ei annexa ossicula latere convexo se invi- 
cem spectant. — Primae quinque costae normalis solitaeque for- 
mae cartilaginum ope costalium sferno adnectuntur; reliquae spuriae 
nominandae. 
Cum posteriores desint extremitates, de anterioribus solum- 
modo quaedam proferenda. 
Brachium planum est os, sed crassius et breviusculum, supra 
multo angustius , infra latius; caput ejus cavitatem scapulae glenoi- 
dealem intrat. 
Ulna porro multo latior est radio, quem ter fere latitudine 
superat , haudquaquam vero longitudine, quae utriusque eadem est; 
alter ad alterum positus, cartilagine solo dirimitur; uterque planum 
refert os vel depressum. Una supra latior quam infra; radius 
utrinque latior quam in media parte, Capitibus utriusque ossis 
disci insident ossei vel capitula, quae vero similiter in posterum cum 
äüs confluunt, quod quidem etiam in brachii osse observare licuit. 
56 * 
