446 
nino clausum invenerunt, ut prae aliis ex illustr. ÆAfeckelii (*) obser- 
vationibus tribus satis luculenter patet. Major tamen observationum 
pars nostrae, quam modo attulimus, favet, quare concludere in ani- 
mo esset, ovale foramen in aetate jam provectiore cetacecrum posse 
pervium esse, et circuitum sanguinis non tantopere per id orificium, 
quantopere per illud venosum ventriculi dextri locum habere ; nam 
in nostro tenerae aetatis delphino ovale foramen conspeximus val- 
vula instructum, adeo in atrium sinistrum introspectante, ut ea mar- 
gini superiori ejusdem inserta omnem sanguinis affluxum ex dextro 
atrio in sinistrum magnopere debuerit coërcere. Sanguinem in no- 
stro autem delphino adhuc ex parte per ovale foramen iter fecisse, 
ex pervio ductu arterioso nec minus perspicue patere videtur, licet 
is ut statim commemorabimus, evanescere jam inceperit. Quo sei- 
licet loco aorta descendens in abdominis cavum deflectebatur, hic 
occurrebat ; arteria pulmonalis sub exordio ex atrio sinistro amplis- 
sima erat satisque muscularis, quae haud prius quam in pulmonem 
deflectens ductum arteriosum deorsum in aortam demisit; parietes 
hujus quidem ductus musculares erant, at tela cellulosa adeo stipati, 
ut ipsi ad volumen ductus nimis fortes clarius demonstrarent, eum 
jam claudi coepisse. Nihilominus vero sanguis hune permeare potuit, 
sicuti per ipsum foramen ovale, sed circuitus per orificium venosum 
ventriculi dextri procul dubio multo major erat, quapropter vita in- 
columi in aetate jam profectiore uterque circuitus, altero nempe al- 
terum dominante, locum habere potest. 
Antequam ad alia transeamus organa, non possumus, quin 
paucis tantummodo commemoremus, peculiarem penitus distributionem 
vasorum arteriosorum ex arcu aortae emergentium; duo scilicet ad- 
sunt trunci anonymi, ex quorum quolibet subclavia et carotis sui 
lateris exoritur, rarissimum quidem in mammmalibus exemplum nor- 
malis fabricae , cum eadem vasorum distributio licet abnormis se- 
(*) Cuvier vergl. Anat. TV. p. 37., in nota, a Meckelio addita, quo loco plures 
ali auctores citati sunt. 
