163 
adeo copiosae sunt. In hydris tota corporis superficies nutrimentum 
assumit, im physaliis, physsophoris, rhizophysis, stephanomiis, velel- 
lis, porpitis magna copia tubulorum, acri succo praeditorum evolvi- 
tur, quibus cibi assumpti rite digerantur. Ceterum non habeo, quod 
moneam, in animalibus inferiorum ordinum organon , quod primum 
evolvitur, in plura semper singula disjuncta animadverti, cum in su- 
perioribus animalibus sensim simplex evadat ; veluti in physaliis ma- 
ximus numerus suctoriorum tubulorum vel ductuum alimentariorum 
occurrit, sie duplicem triplicemque ventriculum haud raro in infe- 
rioribus animalibus animadvertimus; et quibusnam animalibus plurimi 
musculi, plurima motus organa, quibusnam plurima sunt ossa et ca- 
pitis et vertebrarum columnae , quibusnam maxima oculorum copia, 
nisi_ inferioribus ? 
Ad basin illorum tubulorum, qua fundo vesicae inhaerent, 
vasa (*) occurrunt, quae ex animalculis praedatis succum in se sus- 
cipiunt et ad omnes partes corporis deducunt. Qui.igitur de unico 
physaliae ore locuti sunt (**) auctores, errorem commiserunt; totidem 
potius ora assumenda, quot iis sunt tubuli suctorii. 
Physaliam cum rhizophysis, physsophoris, stephanomiis amiciss. 
Eysenhardt (**) comparavit, at nimis parum aptas me judice analogias 
in medium proferre ei contigitt Ob multos suctorios tubulos, qui ei 
ventriculi audiunt, physalia ex ejus interpretatione est aggregatio 
rhizophysarum, quare eam animalibus compositis affinem habet. Sed 
non habemus, quod rhizophysam in eo variam definiamus a physa- 
lia. Vesica in omnibus illis animalhbus respiratorium organon con- 
templanda , neutiquam igitur ea in physsophora ventriculus est; is 
dein tubulorum innumerorum sub forma in rhizophysa ad latus fil 
occurrit, suprema a vesica exeuntis; différt igitur physalia eo, quod 
€) Tilesius 1. ©. p. 75, é 
€*) Lamarck 1. c. perperam physaliae os inferum: subcentrale adscribit 
(#) Eysenhardt Y. c.. 
