418 
et symphysi incrassatis €) supraque transversa inscriptione obsolete 
turgescente instructis“. 
Testae ab ossium structura abhorrent, ergo non eossicula di- 
cendae , lamellosae enim sunt concharum in modum et in recenti 
animalculo paulo post mortem fragiles non sunt, ne dicam fragilissi- 
mac, licet in margine postico in tendinem prorsus transeunti exte- 
nuatae. Tendo in inferiore testae cujuslibet superficie ascendit us- 
que ad sinum posticum vel: tuberculum medium, quod dorsum cari- 
natum reddit. 
 Testis omnibus a prima ad septimam in ipso sinus postici 
angulo € fossula pentagona, arguta marginata postice truncata“. In 
anaceratis testis auctor forsan tendine exsoluto cum tuberculo nil nisi 
ansertionis vestigium relictum in fossula sua pentagona vidit. ,,Ossi- 
culum ultimum Zz. angulatum quasi e duobus pentagonis compositum, 
postice excisum, fossulaque symphyseos a margine remota diversum“. 
Rotundam fere postremam hanc testam inveni. 
Ex beati Sfelleri, peregrinatoris indefessi quondam Camtscha- 
tici relictis manuscriptis sequentia adfert auctor: ,,Circa portum divi 
Petri et Pauli et Lopatca promontorium abunde ejicitur haec Chito- 
nis speeies a fluctibus Oceari orientalis; comeditur, nec mali saporis 
æst, corio cartilaginem sturionis, substantia interna vitellum ovi fur- 
ma, colore et sapore referente. Camtschadalis vocatur sua lingua 
Æert.. Dorsum lutescens multis papillis rubris obsitum ; subtus gla- 
ber -lutescens.  Fimbriae pectinatae carneae branchiarum piscium si- 
miles.  Plura ex Sfellero afferam, quae probare videntur, eum simul 
Chitonem setosum invenisse. Chitonem S$Saugapku vel callum pudendi 
foeminini forma seu Tethyam Aristotelis (lib. 4) nominavit. Itelmae- 
nis, ait, sua lingua Xéru dicitur, forma refert segmentum pomi, dor- 
sum scilicet convexum multis papillis et velut setarum rudimentis 
rubris refertum, versus extrema utrinque in acumen oblique decrescit 
