555 
probavit, et nuperrime eruditus Gallus Champollion Figeac in anna- 
libus Lagidarum nuper editis uberius exposuit. Annus igitur Zeno- 
biae primus , qui m Gallieni Augusti secundum Alexandrinos annum 
XV incidit, quot complexus fuerit dies, plane nos latet. Illo vero 
tempore Zenobiam nondum Aegyptum, a cujus regibus Ptolemaeis 
ultimaque Cleopatra se ortam esse gloriabatur, occupasse, ex ipsa 
imperii Romani bhistoria, quantumvis hac aetate sit manca atque dif- 
ficultatibus fere obruta, luculenter tamen patet. Trebellium enim 
Pollionem in vita Claudi Gothici c. IL., atque Zosimum Lib. I. c. 
44. habemus auctores, Zenobiam post necem Gallieni, primo Clau- 
dii anno, (a. u. c. 1020 — 1021 , Aerae Alexandrinae 297, qui 
secundum morem Aegyptiorum annos Imperantium supputandi vix erat 
semestris) dum Claudius bello Gothico occupatus esset, Aegyptum inva- 
sisse. (*) Primus vero Claudii annus cum secundo, accedente forsitam 
tertii parte, Zenobiae anno congruit; unde patet, numum, anno primo 
hujus reginae notatum , Alexandriae haud potuisse signari. Neque 
Odenathi exstant numi certi in Aegypto percussi, iis, quos recensent 
Catalog, soli Occoni visis, cujus quidem exigua est auctoritas, aliis- 
que vel aperte spuriis, vel falsariorum arte vitiatis, ex quorum ge- 
nere in numophylacio meo Maximini Alexandrinus servatur, literarum 
mutatione in Odenathi numum scalpro refictus. Caeterum, quum 
.numi Claudii Alexandrini satis frequenter habeantur omnibus, quibus 
imperavit, annis, addito quinto, quem cum chronologia vera vix con- 
cilfabimus , nisi statuamuüs, post mortem Imperatoris, anno u. c. 
1023. incertum quo mense, peste correpti, cusos esse hosce nu- 
mos, antequam nuncius de ejus morte Alexandriam delatus esset; 
Statuendum” videtur, Zenobiam Alexandriam, Aegypti metropolin, in 
Suam potestatem haud redegisse ;‘ aut si ea potita fuerit, victoria 
moderate usam et provinciam nomine Claudii suoque administrasse. 
€) Vid. etiam C. G. Heyne Urbis Alexandriae et Aegypti res et vicissitudines sub 
Imperatoribus Romanis ad tempora sua revocatae ; (in Commentatt. Goett. re- 
centt. Vol. II. (1813)) pag 10. 
