550 
D: 
A Palmyrae regina ad numos Palmyrenorum facilis est trans- 
itus, quos ut brevibus attingam, occasionem facit alius, quem pos- 
sideo numus. Unicus ille, qui hactenus innotuit, idemque indubita- 
tus, (nam bini illi a Woiïdio Archaeologiae Britann. VI. p. 130. ex 
Museo Hunteriano prolati et Palmyrae attributi certam nondum ha- 
bent fidem) in adversa parte tria numinum capita radiata sistit ; 
intermedio nimirum capite adverso cum modio, eodemque barbato, 
- duobus aliis imberbibus et juvenilibus, ne dicam muliebribus, id 
quod Eckhelio quidem visum est, Doctr. Numor. II. p. 265. quod 
vero propter exiguam numi molem, est enim ex aere tertio, pro- 
bari vix poterit, quorum illud, quod ad dexteram est, modium in- 
super habet. In aversa nomen urbis legitur IIAAMYTPA, et Victo- 
ria cernitur dextera bilancem tenens super columella. Vix erit du- 
bitandum, quin tribus istis capitibus praecipua Palmyrenorum numina 
proponantur. Et intermedium illud radiatum nullum aliud esse vi- 
detur nisi Sol, Malachbel, cujus celebre templum stetit Palmyrae, 
immensis splendidisque ruderibus hodieque conspieuum. Nam duo 
numina zæredæ coluisse Palmyrenos, vetus docet inscriptio, ab Au- 
gustino Antonio Georgio demum illustrata (*), eaque bilinguis: 
ATAIBOAS KAI MAAAXBHAQ HATPAOIC @EOIC 
dicata, cujus prima, quam graeco jam sermone retuli, linea palmy- 
renice, hebraeis literis scripta, ita sonat : 
D%92. v01on2 vva-2b0s v092-6i5b 
Quum vero Malachbel haud dubie sit Belus, Solis numen, 
valde arridet Georgii sententia, in Aglibolo Elagabalum agno- 
scentis , eumque cum Coeli Deo, r@ #uxA@ avr) Toù Ovpasoù (Celsus 
apud Originem, idemque adv. Celsum. Lib. V. ce. 41. et 44.) Oro- 
masde componentis. Eorundem Deorum imagines Aurelianum secum 
@) De inscriptionibus Palmyrenis, quae in Museo Capitolino adservantur, interpre- 
tandis Epistola F. Augustini Georgii ad Nicolaum Canonicum Fogginium. Ro- 
mae 1782, 
LA 
Mémoires del Acad. T. X. 7 1 
