616 
25 
30 
39 
40 
45 
50 
ETTORE STAMPINI 
Quas genuit nuper divina Pecunia mundo, 
artes nunc pollent et decus omne parant. 
Contra quae quondam florebant Palladis artes, 
nunc sine honore iacent, nunc sine pane gemunt. 
Quid quod nunc acris studia haec exstinguit egestas, 
macra quibus quamvis res steteratque decus? 
Dicam quos bellum potuit ditare scelestos, 
quos effert turpi res male parta manu? 
Aut quibus est foedo rerum penuria lucro, 
civis ut a lacrimis aurea praeda fluat? 
Turbidus anne opifex vino dapibusque profundat, 
parvus quae peperit praemia magna labor, 
dum qui doctrinae studiisque incumbit honestis, 
languet inops misere, deficit atque fame? 
Scilicet illius praesto est sententia cordi, 
qui satius vita credidit esse mori! 
Nonne fuit pulchrum non haec vidisse nefanda? 
o fortunati qui periere prius! 
At non ista tibi debebam scribere, Paule; 
nempe ego pro laetis carmina maesta cano. 
Parce, precor, dictis, maeror quae fudit, acerbis, 
prosperet et caelum quod mea vota petunt. 
Multa tibi in longa serventur gaudia vita, 
flebile nec quidquam sors inimica ferat; 
multaque vivendo superans felicia lustra 
Nestoreos fines egrediare senex, 
semper et incolumis fidoque superstes amico 
extremum dicas tu mihi, Paule, vale. 
