NUOVI SAGGI UMANISTICI 
1 
Ap ADELAM PLACIDAM CARRERA 
(immense Iunio an. MCOMX X) 
Natalem celebrare tuum nomenque quotannis 
dulce mihi studium curaque grata fuit 
iam tum, cum primum tenera es spectata puella 
mensque probata tua est ingeniumque mihi. 
O quot sunt nobis exin iam lustra peracta! 
iam saecli spatium praeteriisse putem. 
Quot res mutatas perverse vidimus ambo, 
cernere quot casus contigit atque pati! 
Tempora nam subeunt tibi cum, carissima Adela, 
vivere iucunde fata benigna dabant. 
Felix tum genitor, felix pulcherrima mater 
oscula carpebant, unica nata, tua: 
ac tu crescebas, ut crescit flosculus ex quo 
aera permulcens funditur almus odor. 
Ut. vero in pratis gracilis flos surgit apertis, 
quem ventus subito sternit iniquus humi, 
sic teneris fatum miseram te stravit in annis, 
cum mortis iaculis cessit uterque parens. 
Tu tamen atroci potuisti obsistere fato; 
sed quae perpessa es non meminisse iuvat. 
Hoc meminisse placet solum repetamque frequenter: 
durasti fortis, casta, modesta, pia. 
Rebus in adversis vitae durisque procellis 
indomitum pectus vincere nil potuit. 
Te artibus intentam doctae studiisque Minervae 
extulit ingenium sedulus atque labor. 
Quare nulla, puto, reperiri femina possit, 
quam tu doctrina non superare queas. 
Doctrina dociles mentes operosa magistra 
imbuis, ad mores instituisque probos. 
617 
10 
15 
20 
Ph) 
30 
