— 261 — 



in S' parum, in $ saltern 1.зз longiore, 4° et praesertim sequentibus 

 angulo exteru acuminatü (praesertim in $); pronotum disco valde con- 

 vexo, medio subgibboso: prosterni processus iiiter(;oxalis medio tuber- 

 culo minuto acute granulifurmi instructus; mesosternum inter coxas 

 tuberculo vix indicate vel fere muticum: metatarsus posticus duobus 

 sequentibus articulis unitis manifeste longior planta ad apicem tan- 

 tum et solum utrinque tomentosâ. Ab omnibus Piwpnriceni speciebus 

 hucusque notis ex India (cf. G a h a n, Fauna of Brit. India, Coleopt.. 

 I, 1906, pp. 184 — 186) P. zarnäniamis longe divergit. 



1 6 0. Purpuricenus haiissknechfi (non W i 1 1 e) G a li n n 1906 (Fauna 

 of Brit. India, Coleopt., I, p. 186) est procul dubio species nova, quam 

 Purpuricenus indus nominandam propono. Quae species ditl'ert a Риг))!1- 

 yicoio icachauniei L e v r a t 1858 {= liansHknechti Witte 1871). secun- 

 dum descriptionem non satis completam C. J. G ah an i, imprimis 

 a n t с n n i s brevioribus (?), articule ultimo^) i n .^ p a e n u 1 1 i m о 

 longiore apiceque simpliciter acuminate, pronoto post medium tri- 

 tuberculato, colore rubre in pronoto saltem in cf minus evoluto. — Dum 

 p. irachanrnei habitat solummodo Persiam occidentalem, Mesopotamiam, 

 Armeniam turcicam, insulam Cyprum partimque Asiam Minorem. 

 P. indus occurrit in Kashmir et Pendzhab (Indiae septentr.); in Turke- 

 stania, quantum mihi constat, omnino deest. 



16 1. Purpur icenus kashmirensis (Rost in litt.) Pic 19(H) (Mater. 

 p. serv. à l'étude des Longicornes, VI, 1, p. 10) = Purpuricenus montanus 

 White 1853. Quae species ab omnibus auctoribus imperfecte descri- 

 bitur, quam ob rem descriptionem sequentem hand supervacaneam esse 

 censeo. 



?. Purpuricenus in sp.; mediocris, sat angustus, niger, elytris pu- 

 niceis s. lai^te cinnabarinis macula magna elongato-ovali totum dorsum 

 occupante, cum scutello isthmo breviusculo conjuncta, sed elytroruni 

 apicem baud attingente nigra. Antennis 11-articulatis, tot о cor- 

 pore brevioribus, (dytrorum apicem longe non attingentibus, 

 articulis inde a 5» angulo apicali extero subporrecto acutoque, tribus 

 basalibus sat abunde breviter nigro-pilosis, З0 longitudincm insequen- 

 tis 1,3 superante, 4° (piinto vix breviore, ultimo (11°) e duobus articulis 

 non omnino connatis manifeste composite, (quorum ultimo brevissimo. 

 Capite genis brevibus, transverso oculorum diametro brevioribus, emar- 

 ginatis, parce laxeque punctatis; lateribus frontis supra insertionem 

 antennarum parum elevatis, minus acute eminentibus. fronte inter 

 antennas sat subtiliter confertim punctata, v e r t i с e j) u n с t i s с r a s- 



3) Doleo, numerura articulorum antennalium in descriptione G a h a- 

 n i a n â indicatum non esse. Antennae cf Purpuriceni wachanruei L e v r a t, 

 toto corpore duplo longiores, 12-articulatae sunt articulo 12« undocimo manife- 

 ste breviore, suramo apice incurve. 



PJ4-CK. Знтом. Обозр. 1907. № 4. (Май 1908 г.). 



ö 



