1154 
et vietualibus appropinquare deberent; 
sie enim voluit, sic iussit, sic factum 
est. Interea Theotonici ingenti turba 
Theotonicorum, Biemorum, Brienzonum 
et aliarum nationum in septentrionali 
parte habitantium versas Lombardiam 
Theotonico furore iter eorum direxerunt. 
Cognita ita veritate a Diocliciano de 
eorum adventu, statim cum exercitu suo 
ad transitum Gardensem equitare festi- 
navit. Dicitur enim transitus ille ad 
Gardam, quia diligenti custodia et 
guarda debet custodiri et guardari. 
Cumque sic Theotonici et Lonbardi 
adiuvicem certarent, volentes Theotonici 
summa vi transire, Lonbardi ex altera 
parte stantes illos transire minime per- 
mittebant. Et dum per quindecim dies 
sic stetissent, percipientes Theotonici 
transire non posse, dolore magno et 
ingenti tristitia reversi sunt ad propria. 
Similiter Dioclicianus cum gente sua, 
cum nimio gaudio ad Veronam rediit 
civitatem. Ibidemque moram faciens, 
sicut Dominum placuit, de hoc seculo 
migravit; unde tam pedites quam mi- 
lites et universi totius provintie Lon- 
bardie ingenti mestitia pariter et tristitia 
sunt turbati, ira et dolore commoti. 
Sepelierunt namque corpus eius de- 
center et onorifice in basilica sancti 
Zenonis. Congregatis igitur et coadu- 
natis viris prudentibus et nobilibus et 
communicato conscilio, Maximianum, 
virum nobilem et excellentissimum, de 
genere virorum nobilium Sipri ortum, 
regem Lonbardie elegerunt et statue- 
runt. Et dum hec agerentur, pervenit 
ad audientiam Alexii Ungarie regis de 
his que in Lonbardia gesta erant, ira 
et furore turbatus et dolore commotus, 
colecta universa gente sua, ad partes 
FEDELE SAVIO 
qua de causa Diocletianus rex 
Veronam perrexit, ubi congre. 
gato exercitu admirabili ad 
transitum guarda nuncupatum 
equitavit 
et per quindecim dies 
in faciem Theutonicorum resti- 
tit, ac retrocedere fecit. 
Ipse untem cum triumpho 
ad Veronam remeavit, ubi post 
pauca extremum diem clausit, 
quem tota Italia summo cum 
dolore in ecclesia sancti Zeno- 
nis sepelivit. 
Iterum congregato 
concilio Italici elegerunt sibi 
in regem Maximianum de Ca- 
stro-Seprio natione mediola- 
nensem, virum nobilem et po- 
tentem, qui anno Domini 489 
in civitate Mediolanensi coro- 
natus est rex christianus. Inter 
haec Alexius Hungariae rex 
in Italiam festinus properabat. 
pn 
