176 - PII. N. DE RE NVMARIA SINORVM, > 
que Imperator animo dejtinavit, Solent acclamationes populi ad Impera- 
torem elle: van fur, quafi dicas , decies mille loves planetar, Inde jam & 
Imperator, van {wi dicitur, Deinde multis aliis in rebus, qu& ad Impera- 
torem pertinent ,„ prefertim fi de tempore fermo fit, hoc van adhiberur, 
Dicunt: Aim bo van xeu, concelebrare natalem Imperasoris.  Quain formu- 
la‘, Arm proprie Jaudem & gratulationem ofheiofa verborum Sa figni- 
ficat: ho, gratulationem , que muneribus offlerendis re ipfa perfieitur, Qux 
cum conjuntta eife debeant apud Sinos, etiam in phrafi fimul ponuntur: 
id enim Sinic® linguz idiotifmus innumeris in locis eodem modo requi= 
rit, Yan xeu autem , fen decies mille atates, ominis cauffa netalem Impera- 
torium fignificat, Nam xew funt ztates, in quas longevitatem dividunt, 
Ita xam xeu ‚fuperiorcm Äicuht, centum ztartem’ännorum , Eblim xeu medi- 
am, o&toginta annorum, Zia xeu , ınferiorem fexaginta.  Dicunt etiam xam 
xeu, fi cui in multos annos vota faciant : in Imperatore autem non licet 
nuncupare, nifi in van xeu, Igitut hoc in numo, van x’, de natali Impe- 
ratoris ufurpatur, cum voto in multos annos, ut, quas res pro falute popu- 
li animo deftinavit, perficere' queat, Cogiteınus Roömanorum vora in tot 
numis Imperatorum fufcepra, 
Andreas Auller Greiffebagiur, cum numum unum zneum produce- 
ret, (*) vidi „ inquit, plures: argenteum unum , orichaleeum unum, cupreos 
quinque: omnes ea amplitudine,, quam tabula exhıbetz omnes uno faltim fi 
gnati Iatere: omnes foramine in medio quadrato® omnes ‚non miji quatuor 
charalteribus infigniti, E.quidem ad ducentos-contemplatus fum, diverfa- 
rum ztatum numos ? argenteum vidi nullum. " Neque enim hunc in cen» 
fun referre potui particulam unam argenti informem,, charattere Sinico fi- 
gnatam. Nam is fere moselt in Sinis, ur rudes argenti maffulas figno ali- 
guo fuo noratas, amicis liberisque eorum, quafi optima mente & memo- 
rie tauffa donent. At he maflz, neque publice fignantur, negue pecuniz 
fant loc. Si quid tamen vidit Andreas Muller , quod ad nos non perve 
nit, illius hec fortuna fuit propria, Certerum qui emunr, vendunt; rudibus 
argenti maffis utuntur, Vafa in argentariis tabernis, deteriori mifta metal- 
lo, ut cuique libitum eft requirere, proftant? pecuniz loco argentum, nifi 
puriffimum , non adhibetur, Vbi maffa argenti cum aliis mercibus com- 
mutatur, metalli autem admifti fufpicio eft: ad argentarios judicimm fraudis 
pertinet. Siguis eorum probam pronunciarit, figillum fuum ut imprimat 
neceffe eft. Inde jam quod fecus fir, argentarium praftare oportet, Quo ° 
tiescumgne rem alicojus pretii emunt, de mafla argenti deciditur, quantum 
| fatis 
(*) In fele&iorum numifmatum inferiptionibus, pera II, p, 4: 
