ED ET hie 
N. VL 
J- L, Frifch. 
DE 
VERO SENSV CORRVPTE VOCIS 
GARTZAVN 
in Veteri quodam Pocmate hiftorico deexcidio 
. Urbis Ptolemaidos in Palzttina, 
amiflione Terre Santt&, Anno 1290, columna 1456, narratur, Sulta- 
num „ Ducem Saracenorum, ob decem homines fu nationis, & Chrie 
ftianorum prafidio in urbe Akers, (quz wlim Aco & Prolemais didta eft), 
tempore pacis occilos, Legatum mififfe & totidem Chniftianos loco fuorum 
petirffe, Hujus Legati confilium eft , non divites aut homines equeitrium 
ordinis mittant, qui eo tempore omnes in hac munira urbe, tanguam in u- 
nica ab hoftıbus Chriltianorum ditioni relitta,congregati erant; fed vilifi- 
mos quos haberent : 
Habt ihr jemantz vorgejfen 
in euvver Prifaun? 
oder nemt Gartzaun, 
oder heiffet Jie blaiden [chor 
1d eft, ‘Num cujusdam obliti eflis, (tangnuam hominis abje&ti & memoria 
veftra indieni) in veltro carcere ? Aut fumire quosdam e lıxis & calonibus, 
eosque veltimentis ornate, 
Ediroris hujus po@matis explicatio, quam in Notis adjecit, ubi per vo- 
cem gartzaun putat intelligi militem mercenarium , mihi non fatisfecit, 
Nec ea, qux legirur in Bibliotheca Bremenfi, Clafk 7. fafcic. V, p. 92$. 
vocem Gartzaun eandem efle cum Gallic, Guarnifon. Terminationem Ita- 
licam, Gallicam & Latino-barbaram one five on Germani mutarunt in au, 
Et quemadmodum pracedens vox Prifaun corruptaeft ex Italica prigzone, fi- 
ve Gallica Prifon ; Norimberge enim vincula publica ubi mente capti 
includuntur adhuc vocant Prefaun: ita ex Italico Garzone Gall. gargon, fa- 
&tum eilt Gartzaum, Pronunciationem Diphthongi (au) in hac voce pro- 
"Pius ad (0) accefliffe apud Auttorem po@matis, quam ad (a) & (ü) in Diph- 
Dd 2 
. thon- 
‚ge 
T Poemate Germanico apud Eccard, T, II, fcriptorum medii zvi de 
