'  P.II. N.XI. DE SECTA ELPISTICORVM. 233 
de ad bomines defundtos, bis, qui bie funt meliores, injufle agerem, non mo- 
lefte ferens mortem, Nunc certum habetote,, [perare me ad viros bonos itu- 
rum , fed hoc quidem haud omnino affeverarem, Quod vero ad Deos Domi« 
nos valde bonos ituros fum, certum habetote, fi quid aliud ejusmodi, €I boc uti- 
que me afımaturum. Propterea baud fimiliter mortem molefe fero : fed bo» 
no animo fum, fperoque fuperejfe aliquid bis, qui defun&ti funt, atque ut jam diu 
dicitur, multo melius bonis fore, quam malis, In fequentibus mox ratio- 
nen hujus fpei dare juffus, promittit, fe rationem redditurum,, ob quam 
fıbi videatur vir , qui per omnem vitam incubuerit Pbilofophiz, merito, magna 
cum fiducia imminentem expeölare mortem, atque bona pe ejfe, fi ibi pollquam 
bine migraverit, maxima bona reportaturum, Sentiebant (atis difcipuli So- 
cratis, ad hanc fpem pleraque totius philofophiz capita collineare , unde Cebes 
fermone fufcepto hanc potisfimum optimo Magiftro objettionem for- 
mavit: Profeölo fi effet anima alicubi collelta in femetipfam, Tab bis ma. 
lis, que tu mgdo narrabas , liberata, multa nimirum bonaque [pes effet, 0So- 
erates, vera, que dicebas fore: Caterum ad id fortaffe perfuafione fideque non 
parva opus elt, ut credatur, animam fuperejfe poft interitum hominis atque ali= 
quam vim atque intelligentiam habere. Quam objettionem ita probat So- 
erates , ut addat probabilitarem hujus fpeı future vire anımorum ex ve- 
teri fermone fatis conftare, quam deinde rationibus quoque munit , quas 
apud ipfum Platonem legiffe, neminem ponitebit + hic fane adducen- 
de non funt, ne limtes excedat differtatio. Saris enim, qu& allara funt, 
evincunt, qu& fpes animo magni philofophi infederit, qua moleltisiima & 
triftisfima vie fata emollivit, Fluftuabat aliquantum Socrates, ut patet ex 
fine dıalogi, & pridem notavit GATAKERVS (g): verum hocElpifticum, utita 
dicam,Socratis fyftema non evellit, fed roborat. Ducebatur potisimum 
Socrates adcredendam fururam animorum vit= fpem, vereri traditione, ratio- 
nibus confirmata; quod cognitionis genus , uti ab omni meru contrarii phi- 
lofophum liberare non poterat, ita tamen fpem excitabat, qua eft probabi- 
lis perfuafio de Die futuri boni: alias, fi invi&tis & ındubitatis pror- 
fus rationibus ıd eviciffer Socrates, fpes non fuiffet amplius , fed certitudo, 
Nonerrabimusitaque, fi Socratem, ut plerarumgue Gracanicarum feftarum, 
ita Elpiftice guogue fontem Parentemque faciamus, 
“ Mur $. XI, 
Socrate ita vitz miferias {pe melioris pofthanc vitz condiente; mirum 
non ell,ex hocfonte ad Philofophos, qui exejus fchola prodierunt, hancguo- 
que dotrinam dimanaffe; exquıbus difpiciendum jam eft, cui potiffimum fe- 
> Gg ex 
(g) al ANTONIN, L.IV, S21,p.143, 
