aequales reperiamus. Quam diversitatem forsan non ex diversa specierum 
formatione sed ex diversa exemplarium aetate explicare debemus. 
Deeursus et ramifieatio carotidum, a Scehlemmio?), Duvernoy?) et 
praesertim Rathkio?) in alüs serpentibus optime descripta praetereamus. 
Glandulae praecordiales, a plurimis autoribus glandulae thyreoideae com- 
paratae, in omnibus /tinophidis speciebus ex lobulis quatuor compositae sunt, 
quorum medius inferior quidem in AmopAide oxyrÁhyncho structuram a ceteris 
diversam habere videtur. Attamen nescio, an revera a ceteris diversa sit, 
quod in animalibus recens occisis decernendum est. 
De truneis venosis (tab. I. fig. 6. 8), quibus sanguis ad cor revertitur, 
nihil notatu dignum esse videtur. 
Organa uropoética. 
Henes elongatiores et magis lobati quam in TwpAepimis apparent. In 
IUhinophide oxyrhyncho adulto, 0,455 longo, ren dexter 0",027, sinister 0,023 
longus, ille 0,047, hic 02,037 ab ano remotus est. 
Ureteres recti ex parte renum interna orti partem lateralem et posteriorem 
cloacae perforant, quum vesica urinaria, sicut in omnibus serpentibus, desit. 
Organa generationis. 
Iu specimine maseulo Ainophidis punctati adhuc multum juvenili, cujus 
sceletum Ill. Joannes Müllerus examinaverat, testiculos parvos subrotundos in 
utroque latere ante renes observavimus, ex quibus vasa deferentia subtilissima 
prodeunt, in latere renum abdominali flexuosa deeurrunt et juxta ureteres 
egrediuntur. Penes elongati apice acuminati apparent. 
Ovaria feminarum bene evoluta in AimopAidis speciebus invenimus. [n 
Rhinophide oxyrhyncho adulto longitudinem 0,040 habent, dextri parte po- 
steriore sinistr| parti anteriori opposita. Oviduetam unieum e latere dextro 
ad sinistrum transiens reperimus. Attamen non dubito, quin rudimentum 
oviducti dextri in specimine melius conservato animadverti possit, quum etiam 
) Tiedemann u. Treviranus, Zeitschrift ?) Cuvier, Lecons d'anatomie comparée. 
für Physiologie. II. p. 107 sqq. éd; 2: VI: op: 212; y Exoxe omne 
