7e 
c. RESULTATEN LANGS EXPERIMENTEELEN WEG VERKREGEN. 
Aangaande den vorm en de ligging der dermatomen het volgende: 
Het door één wortel geïnnerveerde huidgebied vormt een aaneen- 
gesloten geheel, ook wanneer zijn zenuw-vezels na het uittreden 
uit een plexus in verschillende banen verloopen. De primitieve 
vorm der dermatomen is het best behouden gebleven op den romp; 
hier vormen ze nl. meestal banden, welke loodrecht op de lengte-as 
van het dier van de dorsale naar de ventrale mediaan verloopen; 
daar ze echter vaak dorsaal smaller zijn dan ventraal, vertoonen 
ze min of meer de gedaante van een trapezium. Dit feit zou zijn 
verklaring vinden in een sterkeren lengtegroei van het dier aan de 
buikzijde, vergeleken bij dien aan de rugzijde, tengevolge van de 
groote ontwikkeling der borst- en buikorganen. In den allerlaatsten 
tijd meent echter Dr Borm!) den trapezium-vorm der dermatomen 
ten deele te moeten verklaren als een uiting van sterkere huid- 
innervatie aan de buikzijde; een gevolg daarvan, dat de meeste 
dieren ventraal intensiever zouden leven dan dorsaal. 
De dermatomen kunnen somtijds liggen op het tot hetzelfde 
segment behoorende myotoom (Scrröper v. D. Kork), vaak echter 
is de ligging geheel afwijkend. Op de extremiteiten zijn de dermatomen 
verschoven; bij het uitgroeien nl. van het mesenchymatisch 
weefsel van den toekomstigen poot worden de huidvelden uitgerekt ; 
een gedeelte der dermatomen blijft in verband met de dorsale en 
ventrale mediaan, een ander deel laat deze evenwel los, en komt 
geheel op de extremiteit te liggen. Toch is het serieele principe ook 
hier behouden gebleven, mits men aanneme, dat de dorsale en de 
ventrale mediaan van het lichaam zich loodrecht op hun richting 
op de extremiteiten (dus volgens de lengte-as van den poot) voort- 
zetten, en aldus de dorsale en de ventrale aviele lijn vormen. De 
dermatomen, welke geheel of ten deele hun verband met de lichaams- 
1) K. Ac. v. W. 18 Dee. 1915. 
Nieuwe Verhandelingen - Tweede Reeks. - VII. 3 
