ek 
Go 
medianen verloren hebben, raken elkaar nu op den poot langs deze 
axiele lijnen, terwijl zij aan het distale einde min of meer waaier- 
vormig uitgespreid liggen. Het bekende schema van SHERRINGTON 
wil ik hier ter verduidelijking bijvoegen (fig. 2). De langs experimen- 
teelen weg verkregen opvatting van de ligging der dermatomen 
op de extremiteit stemt dus overeen met de langs anatomischen 
weg verkregene. 
Er bestaat verschil van meening over de deelen van het dermatoom, 
welke op de 
extremiteit 
liggen. Men 
kan aan een 
dermatoom 
n.l. drie ge- 
deëlten onderscheiden: een 
dorsaal, een lateraal en een 
ventraal, geïnnerveerd resp. 
door den eersten dorsalen, en de 
laterale en ventrale twijg van 
den eersten ventralen tak van een 
spinaalzenuw. Terwijl Bork nu de 
meening voorstond, dat het laterale 
en ventrale gedeelte het huidveld van 
: den poot vormden, SHERRINGTON 
OR daarentegen,' dat alle drie er toe 
Schema van de ligging der huidsegmenten _noodig waren, zijn WINKLER en VAN 
hee RunBerK tot de overtuiging gekomen, 
dat op de extremiteit slechts de 
laterale velden liggen en dat van romp naar extremiteit toegaande, 
de dorsale en ventrale kleiner worden; terwijl de top-dermatomen 
zelfs in het geheel geen dorsaal en slechts een sterk gereduceerd 
ventraal veld bezitten. 
Van belang zijn ook nog de volgende punten: De wortel-innervatie 
STAART ET KOP 
